حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤١
قرآن
«بگو: آيا جز خدا پروردگارى بجويم ، با اين كه او پروردگار هر چيزى است ؟ و هيچ كس جز بر زيان خود [ گناهى ]انجام نمى دهد، و هيچ باربردارى ، بار [ گناه ]ديگرى را برنمى دارد . آن گاه بازگشت شما به سوى پروردگارتان خواهد بود . پس شما را به آنچه در آن اختلاف مى كرديد ، آگاه خواهد كرد» .
«پروردگار آسمان ها و زمين [ و ]پروردگار عرش، از آنچه وصف مى كنند منزّه است» .
«خداى يكتا كه هيچ خدايى جز او نيست، پروردگار عرشِ بزرگ است» .
«كه قطعاً معبود شما يگانه است ؛ پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو است، و پروردگارِ خاورها» .
«پس كدام يك از نعمت هاى پروردگارتان را منكريد ؛ پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر ؟ پس كدام يك از نعمت هاى پروردگارتان را منكريد؟» .
«[ هرگز، ] به پروردگار خاوران و باختران سوگند ياد مى كنم كه ما تواناييم، كه به جاى آنان بهتر از ايشان را بياوريم؛ و بر ما پيشى نتوانند جُست » .
«و نام پروردگار خود را ياد كن و تنها به او بپرداز. [ اوست ]پروردگار خاور و باختر . خدايى جز او نيست . پس او را كارسازِ خويش اختيار كن» .
«ستايش ، خدا را كه پروردگارِ جهانيان است» .
«نام پروردگار والاىِ خود را به پاكى بستاى ؛ همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد ؛ و آن كه اندازه گيرى كرد و راه نمود» .