رئوف (مهرورز) ، در قرآن كريم ، يازده بار به عنوان صفت خداوند ، به كار رفته است : دوبار با تعبير «به مردمان، مهرورز و با آنها مهربان است» ، دوبار با تعبير «به بندگان،مهرورز است» ، يك بار با تعبير «به مؤمنان ، مهرورز و با آنها مهربان است» ، يك بار با تعبير «به آنها مهرورز و با آنها مهربان است» و چهار بار هم به تنهايى . احاديث ، ويژگى هاى چندى براى نام «رئوف» بيان كرده اند ؛ امّا نكته مهم ، ارتباط رأفت و رحمت در احاديث است .

قرآن

«و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود و اين كه خدا ، مِهرورز و مهربان است [ مجازات سختى در انتظارتان بود]» .

«آيا نديده اى كه خدا آنچه را در زمين است ، به نفع شما رام گردانيد، و كشتى ها در دريا به فرمان او روان اند، و آسمان را نگاه مى دارد تا [ مبادا ]بر زمين فرو اُفتد، مگر به اذن خودش [ باشد ] ؟ در حقيقت، خداوند نسبت به مردم سخت مهرورز و مهربان است» .