«خداست كه معبودى جز او نيست؛ زنده (جاودان) و بر پا دارنده (پايدار) است . نه خوابى سبُك او را فرو مى گيرد و نه خوابى گران . آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است، از آنِ اوست. كيست آن كس كه جز به اذن او در پيشگاهش شفاعت كند؟ آنچه در پيش روىِ آنان و آنچه در پشتِ سرشان است ، مى داند. و به چيزى از علم او، جز به آنچه بخواهد، احاطه نمى يابند. كرسىِ او آسمان ها و زمين را در بر گرفته، و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست ؛ و اوست والاىِ بزرگ» .

«خداست كه هيچ معبودى جز او نيست و جاودان است» .

«و چهره ها براى آن [ خداى ]زنده پاينده خضوع مى كنند ؛ و آن كس كه ظلمى بر دوش دارد ، نوميد مى مانَد» .

«و بر آن زنده كه نمى ميرد ، توكّل كن و به ستايش او تسبيح گوى؛ و همين بس كه او به گناهانِ بندگانش آگاه است» .

حديث

١٢٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى زنده پيش از هر زنده ، اى زنده پس از هر زنده ، اى زنده اى كه همانند او زنده اى نيست ، اى زنده اى كه زنده اى با او شريك نمى گردد ، اى زنده اى كه به زنده اى نياز ندارد ، اى زنده اى كه هر زنده اى را مى ميرانَد ، اى زنده اى كه هر زنده اى را روزى مى رسانَد ، اى زنده اى كه زندگى را از زنده اى ارث نبرده است ، اى زنده اى كه مُردگان را زنده مى كند ، اى زنده ، اى پاينده اى كه خواب سبُك و خواب گران ، او را فرا نمى گيرد!