حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٠٣
قرآن
«و اوست كه در آسمان خداست و در زمين خداست، و هموست سنجيده كار دانا» .
«و او كسى است كه آسمان ها و زمين را به حق آفريد و هرگاه كه مى گويد: «باش!» بى درنگ موجود شود . سخنش راست است . و روزى كه در صور دميده شود، فرمان روايى از آنِ اوست . داننده غيب و شهود است؛ و اوست فرزانه آگاه» .
«از پيش روى آن و از پشتِ سرش باطل به سويش نمى آيد؛ وحى [ نامه] اى است از فرزانه ستوده [ صفات ]» .
«و هيچ بشرى را نرسد كه خدا با او سخن گويد ، جز [ از راه ]وحى يا از فرا سوى حجابى، يا فرستاده اى بفرستد و به اذن او هر چه بخواهد ، وحى نمايد. آرى . اوست بلندمرتبه فرزانه» .
«و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود و اين كه خدا توبه پذير فرزانه است [ ، رسوا مى شديد]» .
«و اگر آن دو، از يكديگر جدا شوند، خداوند ، هر يك را از گشايش خود بى نياز مى گرداند، و خدا همواره گشايشگر فرزانه است» .
«آرى . داستان درست [ مسيح ]همين است؛ و معبودى جز خدا نيست ؛ و خداست كه در واقع، همان شكست ناپذير فرزانه است» .
حديث
١٢٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ فرمود : «. . . همانا از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمان او جز با تنگ دستى به سامان نمى شود و اگر او را توانگر سازم ، توانگرى ، [ ايمانِ ]او را تباه مى كند ، و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمانش جز با توانگرى به سامان نمى شود و اگر او را تنگ دست كنم ، تنگ دستى [ ايمانِ ]او را تباه مى سازد ، و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمان او جز با بيمارى به سامان نمى شود و اگر تن او را بهبود بخشم ، [ ايمانِ ] او را تباه مى كند ، و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمانش جز با تن درستى به سامان نمى شود و اگر او را بيمار كنم ، [ ايمانِ ] او را تباه مى سازد . من بندگانم را طبق دانش خود به دل هاى ايشان ، تدبير مى كنم ؛ و من ، دانا و آگاهم» .