«كيست آن كس كه به [ بندگانِ ]خدا وام نيكويى دهد تا [ خدا ]آن را براى او چند برابر بيفزايد؟ و خداست كه [ در معيشت بندگان ]تنگى و گشايش پديد مى آورد؛ و به سوى او بازگردانده مى شويد» .

«آيا نديده اى كه پروردگارت چگونه سايه را گسترده است؟ و اگر مى خواست، آن را ساكن قرار مى داد، آن گاه خورشيد را بر آن دليل گردانيديم. سپس آن [ سايه ] را اندكْ اندك به سوى خود بازمى گيريم» .

«خدا بر هر كس از بندگانش كه بخواهد ، روزى را گشاده مى گردانَد و [ يا ]بر او تنگ مى سازد ؛ زيرا خدا به هر چيزى داناست» .

«و اگر خدا روزى را بر بندگانش فراخ گرداند، مسلّماً در زمين ، سر به عصيان برمى دارند ؛ ليكن آنچه را بخواهد به اندازه اى [ كه مصلحت است ]فرو مى فرستد. به راستى كه او به [ حال ]بندگانش آگاهِ بيناست» .

حديث

١٢١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ستايش ، از آنِ خداوند است كه حقيقتى آشكار است و داراى نيرومندىِ استوار و بخشش سترگ است؛ همان ارجمند كريم، و نعمت دهنده بخشنده، گشايشگر... و تنگ گيرنده گستراننده بازدارنده . . . و گشاينده دو دست خود به رحمت . . . ، و فرود آورنده باران و گستراننده روزى .