١١٩٤.سنن الترمذى ـ به نقل از بريده ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله شنيد فردى دعا مى كند و مى گويد : بار خدايا ! به حقّ اين كه گواهى مى دهم تويى خداى يكتا و معبودى جز تو نيست و يگانه بى نيازى كه نه فرزند دارد و نه فرزند كسى است و هيچ كس همتاى او نيست ، از تو درخواست مى كنم . فرمود : «سوگند به آن كسى كه جانم در دست اوست ، اين مرد از خداوند به اسم اعظمش درخواست كرد ؛ اسمى كه هر گاه با آن خوانده شود ، پاسخ مى دهد و هر گاه با آن از او درخواست شود ، عطا مى كند» .

١١٩٥.مسند ابن حنبل ـ به نقل از اَنَس ـ: با پيامبر خدا در مجلسى نشسته بودم و مردى ايستاده بود و نماز مى خواند . پس از آن كه ركوع و سجود كرد و تشهّدش را خواند ، در دعايش گفت : بار خدايا ! از تو درخواست مى كنم ، به حقّ اين [معنا ]كه ستايش ، ويژه توست و معبودى جز توى نعمت بخش نيست . اى پديد آورنده آسمان ها و زمين ، اى باشُكوه و ارج ، اى زنده ، اى پاينده ! از تو درخواست مى كنم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آيا مى دانيد او خدا را به چه خوانَد؟» . گفتند : خدا و پيامبر او بهتر مى دانند . فرمود : «سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، او خدا را به بزرگ ترين نامش خواند ؛ همان كه هر گاه با آن خوانده شود ، پاسخ مى دهد و هر گاه با آن از او درخواست شود ، عطا مى كند» .

١١٩٦.الأدب المُفْرد ـ به نقل از اَنَس ـ: با پيامبر صلى الله عليه و آله بودم كه مردى دعا كرد و گفت : اى پديدآورنده آسمان ها ، اى زنده ، اى برپا دارنده ! من از تو مى خواهم . پيامبر خدا فرمود : «آيا مى دانيد به چه دعا كرد ؟ سوگند به آن كس كه جانم به دست اوست ، خدا را به آن نامش خواند كه چون بدان خوانده شود ، اجابت مى كند» .