دسته سوم ، رواياتى است كه روزه دارى را سبب رسيدن انسان به درجه يقين مى شناسانند ؛ مانند آنچه در حديث معراج آمده است : الصَّومُ يورِثُ الحِكمَةَ ، وَ الحِكمَةُ تورِثُ المَعرِفَةَ ، وَ المَعرِفَةُ تورِثُ اليَقينَ . [٢] روزه ، حكمت مى آورد و حكمت ، معرفت مى آورد و معرفت ، يقين. شايان گفتن است كه يقين ، بالاترين مرتبه ايمان ، و همان معرفت شهودى است .

د ـ انگيزه الهى در خوردن و نورانيت دل

دسته چهارم از روايات ، به داشتنِ انگيزه الهى در همه كارها ، از جمله خوردن ، توصيه مى كنند ؛ مانند آنچه از پيامبر خدا نقل شده است كه در توصيه به ابو ذر فرمود : يا أَبا ذَرٍّ! لِيَكُن لَكَ فى كُلِّ شَى ءٍ نِيَّةٌ صالِحَةٌ ، حَتَّى فِى النَّومِ وَ الأَكلِ . [٣] اى ابو ذر! بايد در هر چيزى ، نيّت نيكو داشته باشى ، حتّى در خوابيدن و خوردن. اخلاص در همه كارها ، موجب نورانى شدن ديده بصيرت است ؛ چنان كه از امام على عليه السلام روايت شده : عِندَ تَحَقُّقِ الإِخلاصِ تَستَنيرُ البَصائِرُ . [٤] به گاه حصول اخلاص ، ديده ها نورانى مى شوند.

[١] . تاريخ دمشق : ج ١٩ ص ٤٤٧ ح ٤٥٤٦ ، كنز العمّال : ج ١٥ ص ٨٧٥ ح ٤٣٤٧٩ ؛ مكارم الأخلاق : ج ١ ص ٣٢٠ ح ١٠٢٤ ، بحار الأنوار : ج ٦٦ ص ٣٣١ ح ٧ .[٢] بحار الأنوار : ج ٧٧ ص ٢٧ ح ٦ .[٣] . مكارم الأخلاق : ج ٢ ص ٣٧٠ ح ٢٦٦١ ، أعلام الدين : ص ١٩٥ ، بحار الأنوار : ج ٧٧ ص ٨٢ ح ٣ .[٤] . غرر الحكم : ح ٦٢١١ .