از نگاه قرآن ، در آفرينش انسان ، نشانه هاى روشنِ فراوانى براى خداشناسى وجود دارد و اين ، بدان معناست كه انسان ، نمى تواند خود را آن گونه كه هست ، ببيند ، امّا آفريدگار خود را نبيند ، و خودشناس باشد ، امّا خدا را نشناسد . نشانه هاى خدا در وجود انسان ، در اين باب ، به نُه دسته تقسيم شده اند و اينك ، توضيح كوتاهى [١] درباره اين نشانه ها :

١ . پيدايش انسان از خاك

هر پژوهشگرى ، در مطالعه كيفيت سير تكاملى خاك و فعل و انفعالاتى كه در اين مادّه فاقد حيات انجام مى شود تا به صورت انسان درآيد ، به قدرى نظم ، حكمت و تدبير ملاحظه مى كند كه اگر اندكى انصاف داشته باشد ، به وجود آفريدگار حكيم و مدبّر دانا و تواناى جهان ، اعتراف مى كند . قرآن كريم ، درباره موادّ اوّليه اى كه تشكيل دهنده هسته نخستين آفرينش انسان است ، نظريه هاى دقيق و جالبى دارد كه پيشرفت علم ، صحّت آنها و ارتباط آورنده اين كتاب آسمانى را با منبع وحى تأييد مى كند .

[١] . براى توضيح بيشتر اين نشانه ها ، به كتب تفسير مراجعه شود. نيز، ر . ك : مبانى خداشناسى ، محمّد محمّدى رى شهرى .