٨٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عدّه اى را چه شده است كه با هم سخن مى گويند و چون مردى از خاندان مرا مى بينند، سخن خود را قطع مى كنند؟! به خدا سوگند ، ايمان در دل هيچ كس جاى نمى گيرد، مگر آن گاه كه آنان (خاندانم) را به خاطر خدا و به واسطه خويشى شان با من ، دوست بدارند .

٨٢٦.التوحيد ـ به نقل از اسحاق بن راهويه ـ: چون امام رضا عليه السلام به نيشابور رسيد و خواست از آن جا به سوى مأمون [در مرو ]خارج شود ، اهل حديث نزد وى گرد آمدند و گفتند : اى پسر پيامبر خدا ! از نزد ما مى روى و حديثى برايمان نمى گويى كه از تو بهره مند شويم ؟! امام رضا عليه السلام كه در كجاوه نشسته بود ، سرش را بيرون آورد و فرمود : «از پدرم موسى بن جعفر شنيدم كه مى فرمايد : از پدرم جعفر بن محمّد شنيدم كه مى فرمايد : از پدرم محمّد بن على شنيدم كه مى فرمايد : از پدرم على بن الحسين شنيدم كه مى فرمايد : از پدرم حسين بن على بن ابى طالب شنيدم كه مى فرمايد : از پدرم امير مؤمنان، على بن ابى طالب شنيدم كه مى فرمايد : از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد : از جبرئيل شنيدم كه مى فرمايد : از خداوند پرشكوه شنيدم كه مى فرمايد : لا إله إلّا اللّه (عقيده توحيد) ، دژِ من است . هر كس به دژِ من در آيد ، از عذابم در امان است » . چون شتر به راه افتاد ، امام عليه السلام بانگ زد : «با شروط آن ، و من ، يكى از شروط آن هستم» .

ه ـ آنچه در دل ، خالص است و عمل ، گواه آن است

٨٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ايمان ، به آراستن و آرزو نيست ؛ بلكه ايمان ، آن است كه در دلْ خالص باشد و اعمال ، آن را تأييد كنند .

٨٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ايمان و عمل ، در كنار يكديگرند . خداوند يكى از آنها را جز با ديگرى نمى پذيرد .