«مؤمنان، همان كسانى اند كه چون خدا ياد شود ، دل هايشان بترسد و چون آيات او بر آنان خوانده شود ، بر ايمانشان بيفزايد، و بر پروردگار خود توكّل مى كنند ؛ همانان كه نماز را به پا مى دارند و از آنچه به ايشان روزى داده ايم ، انفاق مى كنند. آنان هستند كه حقّاً مؤمن اند كه نزد پروردگارشان ، درجات و آمرزش و روزىِ نيكو خواهند داشت» .

«به راستى كه مؤمنان ، رستگار شدند ؛ همانان كه در نمازشان فروتن اند ، و آنان كه از بيهوده روى گردان اند ، و آنان كه زكات مى پردازند ، و آنان كه عورت هاى خود را مى پوشانند ، مگر براى همسرانشان يا كنيزانى كه به دست آورده اند، كه در اين صورت ، بر آنان نكوهشى نيست . پس كسانى كه فراتر از اين مى جُويند ، آنان ، از حد درگذرنده اند . و آنان كه امانت ها و پيمان خود را رعايت مى كنند ، و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى نمايند » .

«در حقيقت، مؤمنان ، كسانى اند كه به خدا و پيامبر او گرويده اند و [ ديگر ]شك نياورده اند و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كرده اند . اينان اند كه راستْ كردارند» .

«تنها كسانى به آيات ما مى گروند كه چون آن [ آيات ] را به ايشان يادآورى كنند، سجده كنان به روىْ در مى افتند، و به ستايشِ پروردگارشان ، تسبيح مى گويند ؛ و آنان ، بزرگى نمى فروشند » .

حديث

١٠٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از اخلاق مؤمن ، آن است كه هر گاه سخن مى گويد ، نيكو سخن بگويد ، و هر گاه با او سخن مى گويند ، نيكو گوش دهد و در برخوردهايش خوش رو باشد ، و هر گاه وعده داد ، به آن وعده وفا كند .

١٠٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار چيز است كه هر كس آنها را در خود داشته باشد ، ايمانش را كامل گردانيده ؛ هر چند كه از سر تا پايش را خطاها پوشانده باشند : راستگويى ، امانتدارى ، شرم ، و خوش اخلاقى .