رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٧٥ - بررسِی رواِیت علِیّبنابِیحمزۀ بطائنِی

بنابراِین‌، اگر علِیّ‌بن‌ابِی‌حمزه اِین عبارت را در زمان گمراهِی و بعد از دورۀ موسِی‌بن‌جعفر علِیهماالسّلام نقل کرده باشد که اصلاً قابل اعتماد نِیست؛ اما اگر معلوم نباشد که در زمان انتساب و تشِیّعش اِین حرف را زده است ِیا در زمان انحراف، بازهم اِین رواِیت از نقطه‌نظر مقاومت نسبت به ساِیر رواِیات قابل عرضه نخواهد بود.

رسِیدن نوبت به جمع دلالِی، بعد از وثوق به صدور رواِیت علِیّ‌بن‌ابِی‌حمزه

زِیرا اگر ما بنا را بر صحت بگذارِیم و قائل شوِیم که او اِین رواِیت را در زمان موسِی‌بن‌جعفر علِیهما‌السّلام شنِیده و در همان زمان هم نقل کرده است، در اِین فرض در مِیان تمام رواِیات فقط اِین ِیک رواِیت را به اِین مضمون خواهِیم داشت. معناِی اِینکه هِیچ‌کدام از ائمه علِیهمالسّلام نسبت به عمرۀ مفردۀ متکرره در شهر واحد حکم به جواز نکرده‌اند، آن است که خداوند براِی هر ماه بِیش از ِیک عمره تشرِیع نفرموده است؛ همان‌طور که رواِیات «السَّنَةُ اثنَا عَشَرَ شَهراً ِیُعتَمَرُ لکلِّ شهرٍ عمرةٌ» و «فِی کلِّ شهرٍ عمرة» بر اِین مسئله تصرِیح دارند، و در غِیر اِین صورت ائمه علِیهمالسّلام با عباراتِی نظِیر «ِیَجوزُ» و «ِیُستحبُّ» جواز تکرار عمره را بِیان مِی‌فرمودند.

بررسِی رواِیت علِیّ‌بن‌ابِی‌حمزۀ بطائنِی

تلمِیذ: رأِی مشهور آقاِیان نسبت به علِیّ‌بن‌ابِی‌حمزه اِین است که فساد عقِیده را مضرّ به وثاقت او نمِی‌دانند.

استاد: آقاِیان چطور چنِین نظرِی دارند؟! علِیّ‌بن‌ابِی‌حمزه وکِیل موسِی‌بن‌جعفر علِیهالسّلام بود[١] نه ِیک فرد عادِی؛ کسِی‌ که امامت امام رضا علِیهالسّلام را انکار کند

[١]. عِیون اخبار الرضا علِیه السّلام، ج ١، ص ٢٩؛ رجال الکشِی، ص ٤٠٥.