رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٦٤ - بررسِی رواِیات واردشده در باب تکرار عمرۀ مفرده

إنَّ علِیًّا علِیه السّلامُ کانَ ِیقولُ‌: «فِی کلِّ شَهرٍ عُمرَةٌ.»[١]

در اِین باب رواِیات متعدد است؛ و هرچه اِین رواِیات بِیشتر باشد، انسان بِیشتر متوجه اِین نکته مِی‌شود که تأکِید ائمه علِیهمالسّلام بر چه چِیزِی تعلق گرفته است و در بِیان مطلب و حکم براِی مخاطبِین مختلف بر چه نقطه‌اِی دست گذاشته‌اند.

رواِیت چهارم به‌نقل از علِیّ‌بن‌ابِی‌حمزه است. اگرچه او بعداً منحرف شد[٢] و امامت امام رضا علِیهالسّلام را قبول نکرد، اما رواِیاتِی را که تا زمان امام کاظم علِیهالسّلام نقل کرده، مورد قبول است:

عن علِیِّ بنِ إبراهِیمَ، عن أبِیه، عن إسماعِیلَ بنِ مَرّارٍ، عن ِیونُسَ، عن علِیِّ بنِ أبِی‌ حمزةَ، قال: سألتُ أبا ‌الحسنِ علِیهِ السّلام عن رَجلٍ ِیدخُلُ مَکّةَ فِِی السّنةِ المَرّةَ و المرّتِینِ و الأربعةَ کِیف ِیَصنَعُ؟ قال: «إذا دخَلَ فلِیَدخُل مُلَبِِّیًا و إذا خرَجَ فَلِیخرُج مُحِلّاً.» قَالَ: «و لکلِّ شهرٍ عمرةٌ.» فقلتُ «ِیکونُ أَقلَّ‌؟» فقالَ: «فِی کلِّ عشَرةِ أِیّامٍ عمرةٌ.» ثُمّ قال: «و حقِّک لقد کان فِی عامِی هذه السّنةِ ستُّ عُمَرٍ!» قلت: «و لِمَ ذاک؟!» قال: «کنتُ مع محمّدِ بنِ إبراهِیمَ بالطّائِفِ و کانَ کلَّما دخَلَ دخلتُ معه.»[٣]

«از موسِی‌بن‌جعفر علِیهالسّلام پرسِیدم: ”وظِیفۀ کسِی که در سال ِیک‌ دفعه، دو دفعه، و ِیا چهار دفعه وارد مکه مِی‌شود، چِیست؟“ حضرت فرمودند: ”در حال تلبِیه و احرام وارد شود و در حال احلال خارج گردد.“ سپس فرمودند:”هر ماه ِیک عمره دارد.“ من گفتم: ”آِیا مِی‌توان با فاصلۀ کمترِی انجام داد؟“ (توجه کنِید که راوِی اصرار و الحاح مِی‌کند و امام علِیهالسّلام پس از دِیدن اِین اصرار، در بِیان حکم مماشات مِی‌نماِیند) حضرت فرمودند:

[١]. همان.

[٢]. رجال الکشِی، ص ٤٤٤.

[٣]. وسائل الشِیعة، ج ١٤، ص ٣٠٨.