رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٢٩ - مطلب دوم تأثِیر شراِیط خارجِی در حکم فعل

باشدـ دراِین‌صورت حکم نِیز تغِیِیر مِی‌کند و سلام استحباب پِیدا مِی‌کند.

بنابراِین، در اِین مقام نفس عبادت با صرف‌نظر از مسائل و خصوصِیات آن، مورد رضاِی شارع است.

مطلب دوم: تأثِیر شراِیط خارجِی در حکم فعل

مطلب دوم: تأثِیر شراِیط در نفس‌الفعل است؛ همِین عبادتِی که در ذات خود موجب تقرب و تبتّل است، به‌واسطۀ شراِیط و جهات مختلفِی، مورد کراهت ِیا رغبت بِیشتر شارع قرار مِی‌گِیرد.

من‌باب‌مثال با اِینکه راجع به صوم روز عرفه استحباب زِیادِی وارد شده است، اگر روزه مانع دعا خواندن انسان شود، کراهت پِیدا مِی‌کند.[١] به‌عبارت‌دِیگر روزه گرفتن فِی‌حدّ‌نفسه نه‌تنها اشکالِی ندارد، بلکه مستحب است، اما از آنجا که در دعاِی عرفه برکات و مسائلِی وجود دارد که از تقربِی که روزه به‌وجود مِی‌آورد بِیشتر است و اگر مکلف ضعف پِیدا کند آن برکات را از دست مِی‌دهد، لذا صوم در روز عرفه کراهت پِیدا مِی‌کند. با عدم رعاِیت اِین نکته و پِیدا شدن ضعف ناشِی از روزه تمام برکات دعاِیِی را که امام حسِین علِیهالسّلام در اِین روز خوانده‌اند و باِید ِیک ‌سال بر انسان بگذرد تا بتواند در آن روز و آن نقطه اِین دعا را بخواند و از فِیوضاتش بهره‌مند شود، همه از دست مِی‌رود و فرد بِی‌بهره مِی‌ماند.[٢]و[٣]

[١]* من جواب سلام حضرت را دادم. سپس وارد قسمت حوض شدم؛ پس غسل نمودم و بِیرون آمدم.» (محقق)

[١٦٥]. دعائم الإسلام، ج ١،ص ٢٨٤.

[٢]. گرچه درصورتِی‌که دعاِی عرفه در روزهاِی دِیگر خوانده شود اشکالِی ندارد، ولِی آن حال خاص که براِی انسان در روز عرفه اتّفاق مِی‌افتد، فقط مربوط به همان روز است و دِیگر تکرار نمِی‌شود.

[٣]. وسائل الشِیعة، ج ١٠، ص ٤٦٥:

«عن حنانِ بنِ سَدِیرٍ، عن أبِیهِ، عن أبِی‌ جعفرٍ علِیهِ السّلامُ، قالَ: سألتُهُ عن صَومِ ِیَومِ عَرفةَ، فقلتُ: *