رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٧٤ - عدم حجِیت رواِیت علِیّبنابِیحمزه بهواسطۀ مشخص نبودن زمان صدور

نور اِیمان نِیز همِین‌طور از قلب انسان خارج مِی‌شود؛ شخص اصلاً متوجه نمِی‌شود که حال‌وهواِی چهار ماه گذشتۀ او به‌واسطۀ ارتباطات، سلام‌وصلوات‌ها، تعرِیف و تمجِیدها چگونه کم‌کم تغِیِیر کرده است. اگر اِین تغِیِیر ِیک‌مرتبه صورت مِی‌گرفت، طبِیعتاً انسان تکانِی مِی‌خورد و متوجه مِی‌شد؛ لذا انسان باِید خِیلِی مراقب باشد و فقط به خدا پناه ببرد که اِین مسائل دامن‌گِیر او نشود.

انحراف قطعِی انسان در صورت عدم اتصال به مقام ولاِیت

اما سرعت حرکت برخِی از افراد در انحراف ‌پِیدا کردن، مثل رشد ناخن نامحسوس نِیست؛ بسِیار سرِیع به مقصود مِی‌رسند و دربست در اختِیار شِیطان قرار مِی‌گِیرند. اِینجاست که مرحوم آقا ـرضوان الله علِیهـ مِی‌فرمودند:

کسِی که به مقام ولاِیت متصل نباشد، امکان ندارد به بِیراهه نرود.

تنها کسِی مِی‌تواند به شِیطان رو‌دست بزند که درس‌هاِی او را خوانده باشد؛ شِیطان با فنونِی که مِی‌داند همه را فرِیب مِی‌دهد: (لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ)؛[١] تنها مخلصِین و افرادِی که درس‌هاِی او را خوانده باشند، رهاِیِی مِی‌ِیابند.

عدم حجِیت رواِیت علِیّ‌بن‌ابِی‌حمزه به‌واسطۀ مشخص نبودن زمان صدور

علِی‌کلّ‌حال، در بحث تارِیخِی باِید بدانِیم که اِین رواِیت در چه زمانِی نقل شده است. اِین نکتۀ مهم غالباً مشخص نِیست؛ زِیرا اگرچه تارِیخ صدور عبارتِی که راوِی نقل مِی‌کند محدودۀ زمانِی مشخصِی دارد، اما به‌طور دقِیق معلوم نِیست؛ الاّ شذّ و نَدَر در مواردِی مانند امالِی شِیخ که تارِیخ املاء اِیشان ثبت شده است.

[١]. سوره حجر (١٥) آِیه ٤٠ و ٣٩؛ سوره ص (٣٨) آِیه ٨٣ و ٨٢. امام‌شناسِی، ج ٥، ص ٥٦:

«شِیطان به خدا گفت: ”سوگند به‌ عزت خودت که من همۀ افراد بنِی‌آدم را اغواء مِی‌کنم، مگر بندگان مخلَص تو را.“»