رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٩٧ - نکتۀ چهارم در لحاظ قرائن تارِیخِی در استنباط حکم

اِین سنت رسول خداست، ولِی متأسفانه امروزه تا چهل روز همه سِیاه مِی‌پوشند و مجالس عروسِی زوجِینِی را که منتظرند، تعطِیل مِی‌کنند؛ اِین رسوم خرافِی همه غلط و خلاف است![١]

بنابراِین، تماِیل عمومِی جامعه براِی انجام ِیک عمل، به‌تنهاِیِی نمِی‌تواند مستمسک اثبات جواز آن قرار گِیرد و فقِیه باِید از منابع استنباط، موضع شارع را لحاظ نماِید. از طرفِی، انجام نشدن مسئله‌اِی در زمان ائمه با وجود گراِیش عرفِی به آن، کاشف از عدم رضاِیت شارع مِی‌باشد و از عدم ورود رواِیت نهِی، نمِی‌توان به حلِیّت استدلال نمود.

[١]* ترجمه: «اسماء بنت عمِیس مِی‌گوِید: هنگامِی که جعفر‌بن‌ابِی‌طالب به شهادت رسِید، رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم به من فرمودند: ”تا سه روز ترک زِینت کن** و بعد از آن هرچه خواستِی انجام بده.“» (محقق)

* در بِیان معناِی «تَسَلُّب» بعضِی از کتب لغت معتبر چون العِین و معجم مقاِیِیس اللغة و الطراز الأوّل؛ آن را به معناِی کلِی حِداد (ترک زِینت و خضاب و بوِی خوش) تبِیِین نموده‌اند. و امّا آنچه بعض دِیگر از کتب لغت که تسلّب را به معناِی پوشِیدن لباس سِیاه آورده‌اند، به نظر صحِیح نبوده و از باب بِیان مصداق شاِیع در عرف مِی‌باشد. (محقّق)

** جهت اطلاع بِیشتر پِیرامون کراهت شدِید پوشِیدن لباس سِیاه، رجوع شود به: الکافِی، ج ٣، ص ٤٠٣؛ تهذِیب الأحکام، ج ٢، ص ٢١٣؛ مفتاح الفلاح، ص ٣٧٣؛ نور ملکوت قرآن، ج ٤، ص ٤٩٨؛ وظِیفۀ فرد مسلمان در احِیاِی حکومت اسلام، ص ٦٥، تعلِیقه؛ رسالۀ نکاحِیه، ص ١٨٤؛ مهر تابناک، ص ٢١٩.

[١٢١]. جهت اطلاع بِیشتر از مبناِی مؤلف پِیرامون مسئلۀ اربعِین، رجوع شود به اربعِین در فرهنگ شِیعه.