رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٥ - قرائت دِیوان حافظ توسط مرحوم علاّمۀ طهرانِی در مواقف حج

به او گفتم: «بِیا ِیک ‌بار با‌هم به عمره مشرّف شوِیم؛ نه‌تنها از لعنتت دست ‌برمِی‌دارِی، بلکه نذر مِی‌کنِی هر سال به مکه بِیاِیِی» گرچه تا کنون چنِین توفِیقِی پِیدا نشده است.

اِین چه حجِّی است که ما باِید در آن با مردم اِین‌طور رفتار کنِیم؟! آِیا واقعاً پِیغمبر از روحانِی کاروان توقع دارد که حج را براِی مردم اِین‌طور بد جلوه دهد؟! امام صادق علِیهالسّلام که مِی‌فرماِید: «حتِی اگر شده به فرزندانت سرکه و روغن زِیتون هم بدهِی، باِید آنها را به مکه ببرِی»،[١] اِین حجّ و عمره را خواسته است که مردم خود را لعنت کنند تا دِیگر پاِی خود را در مکه نگذارند؟! چرا ما نباِید اِینها را براِی مردم بگوِیِیم و ِیاد بدهِیم؟! چرا باِید با اِین مسائل اِین‌گونه اقتصادانه برخورد کنِیم؟!

آِیا حجِی که حضرت ابراهِیم علِیهالسّلام بر اساس دستور (وَأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ) براِی آن ندا سرداد، اِین است که آن‌قدر حاج را در تلفظ (وَلَا الضَّالِّينَ) آزار دهِی و بگوِیِی «همسرت بر تو حرام است» که او از خدا و پِیغمبر و خازن و رضوان بِیزار شود؟! ِیا اِینکه حجِی مهِیا کنِی که افراد با عشق و علاقه، سوز دل و التهاب درون، هروله‌کنان (وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ)[٢] به‌سمت مکه و اعمالش حرکت کنند و حاج بگوِید «اِی کاش از دنِیا نروم و سال دِیگر نِیز به چنِین مکان و مواقفِی بازگردم»؛ کدام حج موردنظر امام صادق علِیهالسّلام بوده است؟!

قرائت دِیوان حافظ توسط مرحوم علاّمۀ طهرانِی در مواقف حج

مرحوم آقا ـرضوان الله علِیهـ در زمان شاه ظاهراً شش سفر به حج مشرّف شدند. وقتِی براِی ِیکِی از اِین سفرها در حال بستن چمدان بودند، دِیدم ِیک دِیوان حافظ کنار آن گذاشتند و فرمودند:

[١]. الکافِی، ج ٤، ص ٢٥٦. رجوع شود به همِین مجلّد، ص ٣٨.

[٢]. سوره حج (٢٢) آِیه ٢٧.