رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٩٦ - نکتۀ چهارم در لحاظ قرائن تارِیخِی در استنباط حکم

است معلوم مِی‌شود که مبغوضِیت دارد و خلاف سنت است؛ آن‌وقت مسئله مشکل خواهد شد. وقتِی که ما همراه با امام حسِین علِیهالسّلام، براِی اموات خود نِیز مراسم اربعِین برقرار مِی‌کنِیم، دِیگر آن پنج نشانه و علائم خمسه را نخواهِیم داشت.

اهل‌تسنن در اِین مورد به سنت پِیغمبر صلِّی الله علِیه و آله و سلّم عمل مِی‌کنند، ولِی در بِین شِیعِیان جزء سننِی شده است که اگر کسِی انجام ندهد، از جامعه طرد مِی‌شود!

چندِی پِیش فردِی بر بالاِی منبر، مراسم اربعِین را رد کرده بود؛ به او پِیغام دادند که «اگر بار دِیگر از اِین مطالب سخن بگوِیِی، دِیگر اجازه نمِی‌دهِیم تو را دعوت کنند!» اِین چه وضعِیتِی است و چرا ما باِید برخلاف سنت پِیغمبر و ائمه علِیهمالسّلام عمل کنِیم؟!

سنت پِیغمبر صلِّی الله علِیه و آله و سلّم اِین است که سه روز بعد از مصِیبت، صاحبان عزا زندگِی عادِی خود را شروع کنند.[١] رسول خدا به منزل جعفر طِیار آمدند و دِیدند که اهل خانه سِیاه پوشِیده‌اند؛ حضرت فرمودند که بِیشتر از سه روز عزا نگِیرِید.[٢]

[١]. الکافِی فِی الفقه، ص ٢٤٠:

«و مِن السّنةِ تعزِیةُ أهلِهِ ثلاثةَ أِیامٍ، و حَملُ الطّعامِ إلِیهم.»

اربعِین در فرهنگ شِیعه، ص ٨٤:

«سنت اِین است که تا سه روز از هنگام وفات براِی طلب مغفرت و تسلِیت، مجلس ترحِیم به‌پا دارند و براِی صاحبان مصِیبت غذا ببرند.»

من لا ِیحضره الفقِیه، ج ١، ص ١٨٢:

«قالَ أبو جعفرٍ علِیهما السّلام: ”ِیُصنَعُ للمِیّتِ مَأتَمٌ ثلاثةَ أِیامٍ مِن ِیَومٍ ماتَ.“»

اربعِین در فرهنگ شِیعه، ص ٨٥:

«براِی متوفِّی سه روز مجلس عزا و مصِیبت باِید برپا کنند، از روزِی که فوت نموده است.»

[٢]. جامع البِیان، ج ٢، ص ٦٩٧:

«عن أسماءَ بنتِ عُمَِیسٍ، قالَت: ”لَمّا أُصِیبَ جعفرٌ قالَ لِی رسولُ اللهِ صلِّی اللهُ علِیه و آله و سلّم: تَسَلَّبِی* ثلاثًا، ثمَّ اصنَعِی ما شِئتِ.“» *