رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١١٨ - کِیفِیت جمع بِین امر و نهِی شارع

قلت: «کمَن زارَ اللهَ فِی عرشِهِ؟!»

قال: «نعم، إذا کانَ ِیومُ القِیامةِ کانَ علِی عرشِ اللهِ أربعةٌ مِن الأوّلِینَ و أربعةٌ مِن الآخِرِینَ؛ أمّا الأربعةُ الّذِینَ هُم مِن الأوّلِین: فنوحٌ و إبراهِیمُ و موسِی و عِیسِی علِیهم السّلامُ، و أمّا الأربعةُ الذِین هُم مِن الآخِرِینَ: فمحمّدٌ و علِیٌّ و الحسنُ و الحسِینُ صلواتُ اللهِ علِیهم أجمعِین؛ ثُمَّ ِیُمَدُّ المِضمارُ فِیَقعُدُ مَعَنا مَن زارَ قبورَ الأئمّةِ، إلّا أنّ أعلاهُم درجةً و أقربَهُم حَبوَةً من زارَ قبرَ ولَدِی علِیٍّ علِیهِ السّلامُ.»‌[١]

ِیحِیِی‌بن‌سلِیمان مازنِی از حضرت اباالحسن، موسِی‌بن‌جعفر علِیه السّلام نقل مِی‌کند که فرمودند: «هرکس قبر فرزندم را زِیارت کند، براِی او در نزد خداوند ثواب هفتاد حجّ پذِیرفته‌شده خواهد بود.»

ِیحِیِی‌ مازنِی مِی‌گوِید که من با تعجب عرض کردم: «هفتاد حج؟!»

فرمود: «بلِی، و هفتصد حج.»

عرض کردم: «هفتصد حج؟!»

فرمود: «و هفتادهزار حج!»

عرض کردم: «هفتادهزار حج؟!»

فرمود: «بلِی، چه‌بسِیار حجِی که پذِیرفته نمِی‌گردد؛ هرکس او را زِیارت کند و شب را نزد او به‌سر برد، مانند کسِی است که خداوند را در عرش زِیارت کرده باشد.»

عرض کردم: «مانند کسِی که خدا را در عرش زِیارت کرده باشد؟!»

فرمود: «آرِی، هنگامِی‌که روز قِیامت شود، چهار نفر از پِیشِینِیان و چهار نفر از پسِینِیان بر روِی عرش خداوند خواهند بود؛ اما چهار نفر پِیشِینِیان: نوح و ابراهِیم و موسِی و عِیسِی علِی نبِینا و آله و علِیهمالسّلام، و چهار نفر پسِینِیان: محمد و علِی و حسن و حسِین صلوات الله علِیهم اجمعِین مِی‌باشند. سپس عرصه‌اِی گسترده‌ خواهد شد و زائران قبور ائمه علِیهمالسّلام با ما همنشِین

[١]. الکافِی، ج ٤، ص ٥٨٥.