رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٨ - حکاِیت توصِیۀ اکِید شِیخ انصارِی بر تهجد طلاب

خرج کنند، ولِی باِید مانند پدر و مادرِی که از زمان شِیرخوارگِیِ دخترشان به فکر جهاز او هستند و مِی‌گوِیند باِید از الان به فکر بود، دائماً اِین مسئله در نظر آنها باشد.

گرچه نظر بنده اِین است که همان‌طور که پدر و مادر از دوران طفولِیت فرزندانشان به فکر خانه ‌و جهاز آنها هستند باِید از همان وقت به فکر مکۀ آنها باشند، اما خودِ فرزند از وقتِی که بالغ مِی‌شود باِید جدّاً به فکر باشد و کسب استطاعت کند؛ چون استطاعت ِیک‌دفعه حاصل نمِی‌شود و شراِیط امروز با سابق متفاوت است.

آِیا کسِی تابه‌حال چنِین فتواِیِی داده ‌است؟! همه مِی‌گوِیند پا روِی پا بِینداز و قلِیان بکش!

حکاِیت توصِیۀ اکِید شِیخ انصارِی بر تهجد طلاب

شخصِی به مرحوم شِیخ انصارِی ـ رحمة الله علِیه ـ گفته‌ بود که مطالعات ما طلبه‌ها اجازه نمِی‌دهد نماز شب بخوانِیم؛ اِیشان فرموده بودند:

أ تَشرِبُ قِرشَة؛ آِیا قلِیان مِی‌کشِی؟ پس به‌اندازۀ ِیک قلِیان ‌کشِیدن براِی نماز شب هم وقت بگذار, نه بِیشتر![١]

مطالعات شخص اجازه مِی‌دهد که چهار ساعت قلِیان بکشد، اما موقعِی که به نماز شب مِی‌رسد, فرصت ندارد! آِیا نماز شب مربوط به عوام‌الناس است و طلبه نماز شب ندارد و فقط باِید قلِیان بکشد و قهوه بخورد؟!

خدا هم مِی‌گوِید: تو فعلاً قهوه بخور و قلِیان بکش، ما هم مِی‌دانِیم موقع حسابرسِی‌ در آن دنِیا چطور رفتار کنِیم؛ اگر در آن آفتاب شدِید صحراِی محشر ـکه در رواِیت نقل شده است ِیک‌لحظه هم کسِی نمِی‌تواند آن را تحمل کند[٢]ـ بگوِیِی: «خداِیا، آتش مرا هلاک کرد؛ پس حساب من چه شد؟!» مِی‌گوِیم: «مسئله‌اِی نِیست؛ بگذار قلِیان کشِیدن ملائکه تمام شود!» ِیک روز قلِیان کشِیدن ملائکه هم معادل با

[١]. ولاِیت فقِیه در حکومت اسلام، ج ٤، ص ٩٦.

[٢]. إرشاد القلوب، ج ١، ص ٥٥؛ لوامع صاحبقرانِی، ج ٦، ص ٩٩.