حضرت در اِینجا فضِیلت عمرۀ غِیررجب را نفِی نمِی‌کنند؛ بلکه مِی‌فرماِیند شخصِی که درصدد انجام عمره است، اگر مِی‌تواند سفر خود را در رجب بِیندازد و عمرۀ رجبِیه انجام دهد که اصلاً ثواب حج دارد![١] بنابراِین در عِین افضل بودن عمرۀ ماه رجب، عمرۀ ماه مبارک رمضان و شعبان نِیز فضِیلت خود را دارند.

از اِین رواِیات معلوم مِی‌شود که ائمه علِیهمالسّلام در مراتب فضل و استحباب عمره، بِیان و دلِیل داشته‌اند. بناءًعلِی‌هذا، اگر اِین مطلب که مِی‌گوِیند «امام علِیهالسّلام در اِینجا صرفاً در مقام تشرِیع عمره است و استحباب کلِی عمره به‌جاِی خود محفوظ است» صحِیح بود، چرا حتِی ِیک رواِیت هم نقل نشده است که فرموده‌ باشند: لکلِّ شهرٍ عمرةٌ و إن ‌استطعتَ أن ‌تعتمرَ ثانِیًا فاعتَمِر؟!

افراد متعددِی رواِیت مختلفِی را از ائمه علِیهمالسّلام نقل کرده‌اند، اِین رواِیات اگر‌چه ممکن است به حدّ تواتر نرسِیده باشند، اما بالأخره مستفِیضه هستند، نه خبر واحد. ولِی در هِیچ‌کدام از آنها نفرموده‌اند که «براِی واردِ به مکه در هر ماه ِیک عمرۀ مفرده به‌نحو وجوب تشرِیع شده است، اما اگر فردِی در مکه بماند، مِی‌تواند بعد از ده روز عمرۀ دِیگرِی را انجام دهد»؛ درحالِی‌که نوددرصد افرادِی که سابقاً وارد مکه مِی‌شدند، قطعاً بِیش از ده روز در آنجا مِی‌مانده‌اند و مِی‌توانسته‌اند عمرۀ دوم را از مسجد تنعِیم به‌جا آورند.[٢]

اِینکه از ائمه علِیهمالسّلام در مقام بِیان، حتِی ِیک رواِیت هم در دست نِیست که فرموده باشند مستحب است که بِیش از ِیک عمره در ماه انجام دهِید، دلِیل

[١]. همان، ص ٣٠٣.

[٢]. افرادِی که سابقاً وارد مکه مِی‌شدند، مثل ما نبودند که پنج روز در مکه و پنج روز در مدِینه باشند و خارج شوند و بعد هم بگوِیند نصفش زِیاد است! بلکه حدود دو ماه ِیا بِیشتر در مکه مِی‌ماندند و با احتساب رفت و برگشت شش ماه طول مِی‌کشِید!

سفر مکۀ مرحوم پدر ما که با چند نفر مشرّف شده بودند، مجموعاً دو ماه طول کشِید. سنّ بنده در آن موقع حدود دو سال بود.