رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١١١ - کلام مرحوم قاضِی پِیرامون ضرورت آرامش براِی سالک

مستمع با رفت‌وآمد اشخاص متشتّت نشود و مطلب را به‌خوبِی بشنوند.

دوم سلام به مصلِّی. با سلام کردن توجه مصلِی از بِین مِی‌رود و ارتباط او با خدا قطع مِی‌شود و چون توجه نمازگزار به پروردگار اهمِیت فراوانِی دارد، حتِی از اداِی سلامِی که نسبت به آن اِین‌همه تأکِید وجود دارد و در اسلام به‌عنوان شِعار مطرح شده، نهِی گردِیده است.

گرچه سلام ِیکِی از اسماء پروردگار است و از سلامت و امنِیت مِی‌آِید و در قرآن مِی‌فرماِید: (سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ)[١]، و اگرچه (قَالُوا سَلَامًا)[٢] به‌معناِی ورود در سِلم و امنِیت و راحتِی است، اما درعِین‌حال نباِید حواس مصلِی از توجه به پروردگار ـولو لحظةًمّاـ منصرف شود و شارع به اِین امر رضاِیت ندارد.

کلام مرحوم قاضِی پِیرامون ضرورت آرامش براِی سالک

روزِی مرحوم قاضِی ـرضوان الله علِیهـ در مجلسِی راجع به اِین مسئله صحبت مِی‌کردند که سالک باِید نسبت به حضور قلب خود مراقبۀ زِیادِی داشته باشد و از سروصدا و امثال‌ذلک دورِی کند تا نفس او آرام باشد. در‌اِین‌موقع شخصِی با سنگ به شِیشه زد و همِین‌که صداِی بسِیار کمِی به اندازۀ ِیک «تق» بلند شد، اِیشان فرمودند: «حتِی اِین صدا براِی سالک ضرر دارد!» ممکن است سالک در حال اتصال و توجهِی باشد که با شنِیدن کمتر‌صداِیِی آن حال از بِین برود و حدّاقل در اِین جلسه دِیگر برنگردد.[٣]

[١]. سوره ِیس (٣٦) آِیه ٥٨. أنوار الملکوت، ج ١، ص ١٨٢:

«درود پروردگارِ بخشنده بر او نازل خواهد شد.»

[٢]. سوره هود (١١) آِیه ٦٩. أنوار الملکوت، ج ٢، ص ٢٧٦:

«گفتند: سلام و درود بر تو.»

[٣]. جهت اطلاع بِیشتر پِیرامون ضرورت صمت و سکوت براِی سالک راه خدا، رجوع شود به رسالۀ لبّ اللباب در سِیر و سلوک اولِی اللباب، ص ١٢٦؛ آِیِین رستگارِی، ص ١٣٣ و ١٣٥ و ١٦٠.