در مباحث گذشته عرض شد از‌آنجاِیِی‌که تقرب در قوام و صحت عبادت شرط است، نهِی از آن نشانگر مبغوضِیت عمل در نزد شارع است؛ بنابراِین اگر دو حکم ناظر به نفس ِیک فعل باشند، ممکن نِیست که مولا ازِیک‌طرف بگوِید اِین فعل مبغوض من است و ازطرف دِیگر حکم به جواز و اباحه کند. اما هِیچ منعِی وجود ندارد که عبادتِی با ِیک شرط، جنبۀ استحباب پِیدا کند و با تغِیِیر و تبدل صورت‌مسئله، حِیثِیت رضاِیت به کراهت تبدِیل شود؛ مانند سلام کردن که در شراِیط عادِی ـمثل سلام مرد به مرد، زن به زن، صغِیر به کبِیر ِیا کبِیر به صغِیرـ مستحب و ممدوح است، ولِی سلام به سخنران، متکلم، خطِیب، نمازگزار و سلام مرد به زن مکروه است.[١]

[١]. گرچه در اِین موارد، جواب دادن واجب است ولِی اصل سلام کردن کراهت دارد.* امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام به زنان جوان سلام نمِی‌کردند.**

* الکافِی، ج ٥، ص ٥٣٥:

«عن مسعدةَ بنِ صدقةَ عن أبِی عبدِ اللهِ علِیهِ السّلامُ، قال: قالَ أمِیرُ المؤمنِینَ علِیه السّلامُ: ”لا تَبدَءوا النّساءَ بالسّلامِ.“

ترجمه: «‌مسعدة‌بن‌صدقه از امام صادق علِیه السّلام رواِیت مِی کند که فرمود: امِیر‌المؤمنِین علِیه السّلام فرمودند: ”به زنان ابتدا‌به‌سلام نکنِید.“» (محقق)

عن غِیاثِ بنِ إبراهِیمَ عن أبِی عبدِ اللهِ علِیهِ السّلامُ، أنّه قالَ: ”لا تُسَلِّم علَِی المرأةِ.“»

ترجمه: «غِیاث‌بن‌ابراهِیم از امام صادق علِیه السّلام رواِیت مِی‌کند که فرمودند: ”به زن سلام مکن.“» (محقق)

** الکافِی، ج ٢، ص ٦٤٨:

«عن رِبعِی بنِ عبدِ‌ اللهِ عن أبِی‌ عبدِ‌ اللهِ علِیهِ السّلامُ، قال: کانَ رسولُ الله صلِّی اللهُ علِیهِ و آلِهِ و سلَّمَ ِیُسَلِّمُ علِی النّساءِ و ِیَردُدنَ علِیهِ السّلامَ؛ و کان أمِیرُ المؤمنِینَ علِیهِ السّلامُ ِیُسَلِّمُ علِی النّساءِ و کانَ ِیَکرَهُ أنْ ِیُسَلِّمَ علِی الشّابَّةِ مِنهُنَّ و ِیَقولُ ”أتَخَوَّفُ أن ِیُعجِبَنِی صَوتُها فِیَدخُلَ علِیَّ أکثرُ مِمّا أطلُبُ مِن الأجرِ.“»

امام‌شناسِی، ج ١٥، ص ٣٠٩:

«و دأب و روِیۀ امِیر‌المؤمنِین علِیه السّلام آن بود که: بر زنان سلام مِی‌نمود، ولِی خوشاِیندش نبود که بر زنان جوان سلام کند. چون از علت آن پرسِیدند، فرمود: من نگران از آن مِی‌باشم که صداِی آن زن جوان براِی من محرّک باشد، و بنابراِین ضررِی را که کرده باشم بِیشتر از طلب اجر سلام باشد.»