جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٠٢ - معجزات اخلاقى امير المؤمنين على(ع)
(١)
معجزات اخلاقى امير المؤمنين على (ع)
(٢) و امّا معجزات اخلاقى حضرت على- ٧- از دليلهاى آشكار او آن است كه خداوند او را با دو پيامبر يعنى «عيسى و يحيى» برابر كرده است، خداوند در باره عيسى- ٧- فرمود: «با مردم در گهواره سخن مىگويد»[١] كه او بخاطر كمال عقلى كه داشت؛ كارهاى خارق العاده مىنمود. و در باره يحيى مىفرمايد: «و به او در كودكى مقام نبوّت داديم»[٢].
و از آيات خداوند كه نسبت به على- ٧- خارق العاده مىباشند، كمال عقل او و زيادى علم و معرفت او به خداى متعال و رسولش است، با اينكه در سن كودكى بود تا جايى كه پيامبر اكرم- ٦- او را به تصديق و اقرار به نبوّتش دعوت كرد و از او خواست علم حقيقى را به دوش بگيرد و از او پنهانى تعهد گرفت كه اداى دين و امانت او را نمايد. و او را مكلّف به علم و عمل مشروع نمود در وقتى كه سنّ او از ده سال كمتر بود.
پس كمال عقل او و شناخت و معرفتش نسبت به خدا و رسولش، از نشانههاى درخشان خداوند است كه به وسيله اين نشانه، امرى خارج از عادت شد كه بر جايگاه او نسبت به پيامبر دلالت مىكند و مخصوص بودن او به پيامبر و آماده نمودن پيامبر او را براى امامت و حجّت بودن او بر مردم، پس در خارق العاده بودن مانند حضرت عيسى و يحيى مىباشد.
و اگر على- ٧- در آن موقع كامل نبود، هيچ گاه رسول خدا- ٦- او را موظف به اقرار بر نبوّتش نمىكرد و از او اقرار در حقش نمىطلبيد و دعوتش را قبل از همه مردان، از او شروع نمىكرد.
امّا زهد و علم و بردبارى و شجاعت او، دشمنانش نيز بدان اقرار مىكنند، پيامبر اكرم- ٦- همه چيزهايى كه خداوند به او آموخته بود از گذشته
[١] سوره آل عمران، آيه ٤٦.
[٢] سوره مريم، آيه ١٢.