جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٧٤ - مهربانى ملائكه نسبت به ائمه(ع)
شبى كه صبح روز بعدش پدرم به شهادت رسيد، نزد وى بودم. حضرت به يارانش فرمود: امشب از تاريكى استفاده كنيد و برويد كه اين قوم فقط مرا مىطلبند و اگر مرا به قتل برسانند، متوجه شما نمىشوند و شما در امان خواهيد بود.
گفتند: نه به خدا! هرگز چنين نخواهد شد.
حضرت فرمود: شما فردا كشته مىشويد و كسى جان سالم بدر نمىبرد.
گفتند: سپاس خدايى را كه ما را به كشته شدن با تو شرافت بخشيد.
آنگاه حضرت دعا كرد و به آنان فرمود: سرهايتان را بالا بگيريد و نگاه كنيد.
اصحاب و ياران حضرت سرهاى خود را بالا گرفته، به مقام و منزلت خود در بهشت نگاه كردند، حضرت هم به آنان مىفرمود: اى فلانى! اين خانه تو مىباشد و اين قصر توست اى فلانى! اين مرتبه و مقام تو مىباشد اى فلانى! و از ميان آنها كسانى بودند كه به استقبال سرنيزهها مىرفتند و در برابر شمشير سر و سينه سپر مىكردند تا به منزلت و مقام خود در بهشت دست يابند[١].
رفت و آمد فرشتگان نزد ائمه (ع)
(١) ٤٤- على بن ابى حمزه از امام موسى كاظم- ٧- روايت كرده است كه حضرت فرمود: هر گاه خداوند فرشتهاى را براى كارى مأمور مىگرداند، آن فرشته از امام شروع مىكند و آن كار را به وى عرضه مىدارد و همانا ملائكه از ناحيه خداوند به سوى صاحب اين امر رفت و آمد مىكند[٢].
مهربانى ملائكه نسبت به ائمه (ع)
(٢) ٤٥- از امام صادق- ٧- است كه در باره اين فرموده خداى تعالى سؤال كردند كه مىفرمايد: «به يقين كسانى كه گفتند پروردگار ما خداوند يگانه است سپس استقامت كردند، فرشتگان بر آنان نازل مىشوند كه نترسيد و غمگين
[١] بحار: ٤٤/ ٢٩٨، حديث ٣.
[٢] بحار: ٢٦/ ٣٥٧، حديث ٢١.