جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٢٩١ - نامگذارى نوزادان دو قلو
خودش هدايت نمود. پس گفتم: گواهى مىدهم كه تو حجّت خدا بر خلقش هستى[١].
رعايت مصلحت در نامگذارى
(١) ١٦- احمد بن عمر مىگويد: در حالى كه همسرم حامله بود، از منزل خارج شدم و خدمت امام رضا- ٧- رسيدم، عرض كردم همسرم حامله مىباشد، دعا كن خداوند پسرى به من عطا نمايد. حضرت فرمود: او پسر است و نامش را «عمر» بگذار.
گفتم: تصميم گرفتم نامش را «على» بگذارم و به خانوادهام هم گفتهام كه نامش را «على» بگذارند.
حضرت فرمود: نه، اسمش را «عمر» بگذار. پس به كوفه آمدم و ديدم همسرم پسرى به دنيا آورده و نامش را «على» گذاشته است. و من اسمش را عوض كردم و عمر گذاشتم.
همسايهها به من گفتند: ديگر، چيزهايى را كه از تو مىگويند تصديق نمىكنيم. پس فهميدم كه امام- ٧- مصلحت مرا بهتر از خودم مىدانسته است[٢].
نامگذارى نوزادان دو قلو
(٢) ١٧- بكر بن صالح مىگويد: به امام رضا- ٧- عرض كردم: همسرم خواهر محمّد بن سنان است و حامله مىباشد. دعا كنيد خداوند پسرى به ما مرحمت كند.
حضرت فرمود: آنها دو قلو هستند. هنگامى كه از محضر امام خارج شدم، با خودم گفتم پس نام يكى را «محمّد» و ديگرى را «على» مىگذارم. پس حضرت
[١] عيون اخبار الرضا: ٢/ ٢١٩، حديث ٣١.
[٢] بحار: ٤٩/ ٥٢، حديث ٥٥.