جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٢٢ - شق القمر
اين گونه چشمهاى آنها را پر نمىكرد.
اين واقعه را دو طرف جنگ مشاهده كردند. به جز پيامبر- ٦- كسى قادر نبود كه يك مشت خاك را روى تمام جمعيت بپاشد در حالى كه فاصله آنها دويست ذراع يا بيشتر باشد و جمعيت هم متفرق. و خاك هم بيشتر از يك مشت نباشد[١].
سفرهاى پيامبر ٦ قبل از بعثت
(١) ٢٤- دو سفر پيامبر- ٦-، قبل از بعثت معروف است. تمام خويشاوندان و نزديكان، آن را نقل كردهاند. در اين سفرها بود كه ابرى بر آن حضرت سايه مىافكند و بالاى سر او به همه جا مىرفت و تمام همراهانش آن را مىديدند[٢].
گم شدن شتر رسول خدا ٦
(٢) ٢٥- روزى شتر رسول خدا- ٦- گم شد. منافقين طعنه زدند و گفتند: او ما را از اسرار آسمانها خبر مىدهد ولى نمىداند شترش كجاست. وقتى اين سخن طعن آميز، به گوش پيامبر رسيد، فرمود: تمام اخبارى كه از آسمانها مىگويم از طرف خداست و خدا مرا به همه اسرار آگاه كرده است.
سپس جاى شتر را به آنها نشان داد و فرمود: «افسارش به درختى گير كرده است» رفتند و شتر را در همان حالى كه پيامبر فرموده بود يافتند[٣].
شقّ القمر
(٣) ٢٦- پيامبر اكرم- ٦- در اوائل بعثت، ماه را با اشاره دست به
[١] بحار: ٨/ ٧٣، حديث ٢٨.
[٢] بحار: ١٧/ ٣٥٤، حديث ٧.
[٣] بحار: ١٨/ ١٠٩، حديث ١١.