جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٦٤ - طولانى بودن غيبت امام زمان(عج)
انداختم و غلام سياهى بيرون آمد و با من تندى كرد و گفت از اينجا برخيز، پس برخاستم، نشستم و گفتم: اين كار را نمىكنم. آن غلام وارد شد و بيرون آمد و گفت: داخل شو.
پس وارد شدم و سلام كردم و ديدم مولايم امام زمان- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- وسط خانه نشسته است وقتى كه مرا ديد، با اسمى كه جز خانوادهام در كابل كسى از آن خبر نداشت، مرا صدا زد و مرا از چيزهايى خبر داد.
گفتم: نفقه و خرجى من گم شده است در حالى كه گم نشده بود و وجود داشت، فرمود: آگاه باش! كه آن نفقه به خاطر دروغى كه گفتى از كفت خارج خواهد شد و خرجى به من داد. پس از آن پول خودم گم شد و آنچه حضرت داده بود باقى ماند. در سال دوّم هم رفتم ولى كسى را در خانه نيافتم[١].
طولانى بودن غيبت امام زمان (عج)
(١) حسن بن محمّد بن صالح بزّاز مىگويد: از امام حسن عسكرى- ٧- شنيدم كه فرمود: فرزند من، قائم بعد از من است و كسى است كه سنّتهاى پيامبر توسط او مرمت مىگردد و غيبت نيز در باره او جارى مىشود تا اينكه به خاطر طولانى بودن مدت غيبت، قلبها سخت مىشود و كسى به آن حضرت قائل نمىشود مگر كسانى كه خداوند ايمان را در قلوبشان نوشته باشد و او را با روح خودش تأييد كند.
امام صادق- ٧- از پيامبر اكرم- ٦- نقل مىكند كه فرمود: «آدم ابو البشر» ٧٣٠ سال زندگى كرد. «نوح» ١٤٥٠ سال، ابراهيم ١٧٥ سال، اسماعيل ١٢٠ سال، اسحاق ١٨٠ سال، يعقوب ١٤٦ سال، يوسف و موسى، هر يك ١٢٠ سال، هارون ١٣٣ سال، داود ١٤٠ سال و سليمان ٧٠٠ سال.
سعيد بن جبير مىگويد: از امام سجّاد- ٧- شنيدم كه فرمود: در قائم ما سنّتى از نوح است و آن طول عمرش مىباشد[٢].
[١] بحار الانوار: ٥٢/ ٢٩، ذيل حديث ٢٢.
[٢] بحار الانوار: ٥١/ ٢١٧، حديث ٥.