جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٦٨ - نشانه محدث بودن
از ديگرى در گوش و دلمان نقش مىبندد، آنگاه آن را مىشناسيم و مىدانيم[١].
محدّث بودن على (ع)
(١) ٣١- حمران بن أعين مىگويد: امام باقر- ٧- به من فرمود: «براستى على- ٧- محدّث بود»، اين را به رفقايم خبر دادم، گفتند: تا از او نپرسى چه كسى به او حديث مىگويد، كارى نكردهاى. به سوى امام- ٧- برگشتم و گفته آنان را بازگو كردم. حضرت به من فرمود: فرشتهاى با او حديث مىگويد.
عرض كردم: مگر على- ٧- پيغمبر است؟ فرمود: نه. بلكه مانند يار و همدم سليمان، يعنى آصف بن برخيا و همدم موسى و يا همچون ذو القرنين، مگر به شما نرسيده كه (پيامبر) فرمود: در ميان شما مانند و شبيه او (ذو القرنين) وجود دارد و بلكه او از همه آنان برتر و بالاتر است[٢].
نشانه محدّث بودن
(٢) ٣٢- ابو بصير از امام صادق- ٧- روايت كرده است كه حضرت فرمود:
على- ٧- محدّث بود. عرض كردم: نشانه محدّث بودن چيست؟ فرمود:
فرشتهاى نزد او مىآيد و در قلبش چنين و چنان (يعنى حديث و خبر) حك مىكند. ابن ابى يعفور به امام صادق- ٧- عرض كرد: ما مىگوييم على- ٧- كسى بود كه در گوشش زمزمه و در قلبش افكنده مىشد و او محدّث بود.
راوى مىگويد: وقتى حضرت ديد من چنين مىگويم، فرمود: با حضرت على- ٧- در روز بنى قريظه و بنى نظير، جبرئيل از سمت راست و ميكائيل از سمت چپ سخن و حديث مىگفتند.
[١] بحار الانوار: ٢٦/ ٦١، ح ١٤٠.
[٢] كافى: ١/ ٢٦٩، ح ٤. الاختصاص: ٢٨١.