جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٣٦ - قبولى اعمال از شيعيان اهل بيت(ع)
على (ع) وارث شمشير و صحيفه پيامبر ٦
(١) ٤٩- ابى اراكه روايت مىكند كه در خانهاى با على- ٧- بوديم كه در مورد به ارث بردن على- ٧- شمشير رسول خدا- ٦- سخن گفتيم و يكى از ما گفت: استر هم بود، صحيفه هم در حمايل شمشير بود. در حال گفتگو بوديم كه على- ٧- آمد و ابتدائا فرمود: به خدا سوگند! اگر مىخواستم تا يك سال از سخن شما مىگذشت و من چيزى در باره آنچه از رسول خدا- ٦- به ارث بردم حرفى نمىزدم. به خدا سوگند! نزد من صحيفههاى زيادى است و در ميان آنها صحيفهاى است به نام «قبيط» كه در ميان عرب بهتر از آن نيست و در آن قبائل پست از عربها تمييز داده شده است. براى آنان در دين خداوند نصيبى نيست[١].
قبولى اعمال از شيعيان اهل بيت (ع)
(٢) ٥٠- منصور صيقل روايت مىكند: حجّ بجا آوردم و از مدينه گذشتم و به زيارت قبر رسول خدا- ٦- آمدم و بر او سلام كردم و متوجه شدم ديدم امام صادق- ٧- در سجده است. پس نشستم تا اينكه خسته شدم، گفتم تا او در سجده است من هم تسبيح مىگويم. پس سيصد و شصت و چند مرتبه «سبحان ربّى و بحمده، استغفر ربّى و اتوب اليه» گفتم. پس آنگاه حضرت سر برداشت و برخاست و من هم به دنبالش رفتم و با خود گفتم اگر اذن دهد به خدمتش مىرسم و مىگويم فدايت شوم! شما اين گونه مىكنيد! پس ما بايد چكار كنيم.
وقتى كه به در خانه رسيدم، «مصادف» خادم بيرون آمد و گفت: اى منصور! داخل شو، وارد شدم. ابتدائا به من فرمود: اى منصور! چه شما كم عبادت بكنيد يا
[١] بحار الانوار: ٤٠/ ١٤٥، حديث ٥٢.