جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٦٤ - ملاقات امام باقر(ع) با شيعيان خود بعد از وفات
امام رضا (ع) در خدمت پيامبر ٦
(١) ٢٠- حسن بن على وشاء از امام رضا- ٧- نقل مىكند كه آن حضرت در خراسان به او گفته است در اينجا رسول خدا- ٦- را ديدم و ملازم خدمتش شدم.
اهميت خواندن نمازهاى چهار ركعتى
(٢) ٢١- ابراهيم بن ابى البلاد مىگويد: به امام رضا- ٧- گفتم:
عبد الكريم بن حسان از عبيد بن عبد اللَّه خثعمى و او هم از پدر بزرگوار شما نقل مىكرد كه آن حضرت فرموده است: بر ترك مركب پدرم سوار بودم و او به سوى عريض مىرفت. در اين هنگام پيرمردى كه موى سر و محاسنش سفيد بود را ملاقات كرد كه راه مىرفت. پدرم از اسب پياده شد و ميان دو چشم او را بوسيد.
ابراهيم مىگويد نمىدانم مگر اينكه گفت: دست او را بوسيد سپس پيوسته به او مىگفت: فدايت شوم! و پيرمرد هم او را وصيت مىكرد تا اينكه در آخر، اين وصيت را نمود: «مواظب باش نماز چهار ركعتى را ترك نكنى»، آنگاه پيرمرد ناپديد شد. پدرم برخاست و سوار شد. گفتم: اى پدر! تا به امروز نديدم با كسى اين گونه رفتار كرده باشى؟ فرمود: پسرم! اين پدرم بود[١].
ملاقات امام باقر (ع) با شيعيان خود بعد از وفات
(٣) ٢٢- سماعه مىگويد: بر امام صادق- ٧- وارد شدم در حالى كه با خود سخن مىگفتم. حضرت مرا ديد و فرمود: چرا با خود سخن مىگويى! آيا ميل دارى ابو جعفر- ٧- را ببينى؟ گفتم: آرى. فرمود: به اين اطاق برو و نگاه كن.
[١] بحار الانوار: ٦/ ٢٦٨، حديث ٨٤.