جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٧٩٨ - علامتهايى كه قبل از ظهور حضرت مهدى(عج) و در زمان او رخ مىنمايد
سپس گريست و گريستم. بعدها كسانى كه همراه ابى عبد اللَّه الحسين- ٧- (در كربلا) بودند نقل كردند كه آنچه تو شنيدى ما نيز در ميدان جنگ شنيديم و گفتيم كه آن صدا، صداى خضر نبى- ٧- بود[١].
علامتهايى كه قبل از ظهور حضرت مهدى (عج) و در زمان او رخ مىنمايد
(١) ٥٧- پيامبر اكرم- ٦- فرمود: ده علامت است كه قبل از قيامت بايد پديد آيد: سفيانى، دجّال، دخان (دود)، دابة الارض، قيام قائم، طلوع آفتاب از مغرب، فرود آمدن عيسى از آسمان، فرو رفتن زمين در شرق، فرو رفتن زمين در جزيرة العرب و آتشى كه در قلب شهر «عدن» بيرون مىآيد و مردم را به محشر سوق مىدهد[٢].
و فرمود: در «قزوين» مردى قيام مىكند كه نام او به نام يكى از پيامبران است، مردم از مشرك و مؤمن به اطاعت او مىشتابند و او كوهها را پر از خوف و وحشت مىكند[٣].
و فرمود- ٦-: خوشا به حال كسى كه زمان قائم اهل بيت مرا درك مىكند در حالى كه پيش از قيامش معتقد به او بوده و دوست او را دوست مىداشته و از دشمنش بيزارى مىجسته و تمامى ائمه هدايتگر قبل از او را، دوست داشته است، آنان نزد من بهترين و گراميترين خلق خدا هستند[٤].
و فرمود: مردمى بعد از شما خواهند آمد كه يك مرد آنان ثواب پنجاه نفر از شما را دارند.
اصحاب عرض كردند: يا رسول اللَّه! ما در جنگ بدر و احد و حنين در ركاب
[١] أمالى صدوق: ص ٤٧٨، حديث ٥. بحار: ٤٤/ ٢٥٢، حديث ٢ و ٦١/ ١٧٠، حديث ٢٦.
[٢] كتاب غيبت شيخ طوسى: ص ٢٦٧. خصال شيخ صدوق: ٢/ ٤٣١، حديث ١٣.
[٣] بحار: ٥٢/ ٢١٣، حديث ٦٦.
[٤] بحار: ٥٢/ ١٢٩، حديث ٢٥.