جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٢١٨ - تصرف امام(ع) در قوه سامعه
حضرت فرمود: او محمّد بن عبد الرحمن است، كه شخص صالحى مىباشد و زياد صدقه مىدهد و زياد نماز مىخواند. و اكنون نزد در، منتظر توست.
آن مرد كه نصرانى بود، اسلام آورد و شهادتين جارى ساخت و به امامت آن حضرت، اقرار نمود[١].
پيشگويى امام (ع) در باره شهادت زيد بن على
(١) ٩- محمّد بن ابو حازم مىگويد: نزد امام باقر- ٧- بوديم كه زيد بن على از آنجا گذشت.
حضرت فرمود: به خدا قسم! او در كوفه خروج مىكند و كشته مىشود. و سرش را در شهر، مىگردانند، سپس مىآورند و در همين جا بر بالاى نيزه نصب مىكنند. (در اين هنگام به مقتل او اشاره كرد).
راوى مىگويد: در آن موقع اين سخن را گوشهايم شنيد و بعد از آن با چشمهايم ديدم كه زيد قيام كرد و كشته شد و چيزى نگذشت كه ديدم سرش را در شهر مىگردانند و بعد از آن آوردند و در همان جا نصب كردند. و از اين پيشگويى امام، شگفت زده شديم[٢].
تصرّف امام (ع) در قوّه سامعه
(٢) ١٠- روايت شده است كه روزى امام باقر- ٧- از سرگذشت شدّاد تعريف مىكرد تا اينكه مردى به نام نضر بن قرواش داخل شد و در جايى نشست كه مىتوانست سخنان امام را بشنود. ياران آن حضرت ناراحت شدند و گفتند: او مرد خبيثى است و همه چيز را شنيد.
امام فرمود: نه، چنين نيست اگر از او بپرسيد، هيچ چيز از سخنان مرا به ياد
[١] بحار: ٤٦/ ٢٧٢، حديث ٧٨.
[٢] بحار: ٤٦/ ٢٥١، حديث ٤٦.