جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ١٩٧ - معناى اصوات حيوانات
مخالفين شما باشد، حقّى در آن ندارد و همه اموال، مال شماست. سپس آن زن از امام حسين- ٧- تقاضا كرد كه بر او نماز گزارده و متولى كارهاى او بشود.
سپس آن زن مرد همان طور كه اوّل مرده بود[١].
معناى اصوات حيوانات
(١) ٢- در ايام كودكى از امام حسين- ٧- در باره صداى حيوانات سؤال كردند؛ چون از شرائط امامت اين است كه عالم به زبان تمام حيوانات باشد. امام- ٧- در پاسخ آنان- كه حيوانات هنگامى كه صدا مىكنند چه مىگويند- فرمود:
- كركس مىگويد: اى فرزند آدم! هر گونه كه مىخواهى زندگى كن ولى بدان كه عاقبت مرگ است.
- باز مىگويد: اى عالم به خفيّات و اى رفعكننده بلاها!- طاوس مىگويد: خدايا! به خود ظلم كردم و به زينتم مغرور شدم، پس مرا ببخش.
- خارپشت مىگويد: خداوند بر عرش خود قرار گرفته است.
- خروس مىگويد: هر كس خدا را شناخت او را فراموش نمىكند.
- مرغ مىگويد: اى خدايى كه بر حقى، تو بر حقى و سخن تو حق است.
يا اللَّه! يا حق!- قرقى مىگويد: به خدا و روز قيامت، ايمان دارم.
- لاشخور مىگويد: به خدا توكل كن كه او روزى مىدهد.
- عقاب مىگويد: هر كس از خدا اطاعت كند، سختى نمىبيند.
- شاهين مىگويد: خداوند، پاك، منزه و حقّ است چه حقّى!- جغد مىگويد: انس در دورى نمودن از مردم است.
[١] بحار: ٤٤/ ١٨٠، حديث ٣.