جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ١٤٣ - تبعيد حكم بن ابى العاص عموى عثمان
مخالفت ورزد، برگردد».
مردم ساكت شدند و با او رفتند. حضرت على- ٧- هنگام شب آنها را از ميان كوهها عبور مىداد و روز را در صحراها كمين مىكرد. و درندههاى آنجا نيز مثل گربه شده بودند و مشركين را غافلگير نمود و پيروز شد و مردها را كنار هم به طناب بست، به همين جهت گفتند: غزوه «ذات السّلاسل».
همان صبحى كه على- ٧- دشمن را غافلگير كرده بود و از مدينه تا آنجا پنج منزل راه بود، رسول خدا- ٦- نماز صبح را با مردم اقامه كرد و در ركعت اول «و العاديات» را خواند و فرمود: «خدا اين سوره را الآن نازل كرده و در آن از حمله مسلمانان به مشركين و غافلگير كردن آنها خبر داد».
و خداوند متعال حسد عمرو بن عاص را نسبت به على- ٧- حسد نسبت به خدا قرار داده و فرمود: «إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ» كنود؛ يعنى حسود. و حسود عمرو بن عاص بود[١].
تبعيد حكم بن ابى العاص عموى عثمان
(١) ٢٠٣- جابر مىگويد: حكم بن ابى العاص؛ عموى عثمان، راه رفتن رسول خدا- ٦- را تقليد مىكرد و ايشان را مسخره مىنمود. روزى پشت سر آن حضرت مىآمد و شانههايش را مىجنبانيد و دستش را مىشكست و ايشان را مسخره مىكرد.
رسول خدا- ٦- با دستش اشاره نمود و فرمود: همين طور باش. و حكم همين گونه ماند؛ وقتى راه مىرفت شانههاى خود را مىجنباند و دستانش را اين طرف و آن طرف هم مىكرد. بعدها رسول خدا- ٦- او را از مدينه تبعيد كرد و لعنش نمود. همچنان در تبعيد بود تا خلافت عثمان كه او را به مدينه باز گرداند و گرامى داشت.
[١] بحار: ٢١/ ٧٦، حديث ٤.