جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٥٧ - اعلم بودن امام باقر(ع) از حضرت موسى و خضر(ع)
ما علم آنان را به ارث برديم و خدا ما را در فضلشان به آنان فضيلت داده است و به رسول خدا- ٦- چيزهايى را آموخت كه ساير پيامبران از آن اطلاع نداشتند. و ما را هم به علم رسول خدا- ٦- آگاه گردانيد. و ما آنها را به شيعيان خود روايت كرديم، پس كسى كه قبول بكند افضل شيعيان است و ما هر جا باشيم شيعيان ما هم آنجا هستند.
باز فرمود: آبهاى كم را مىجوئيد و نهرهاى بزرگ را رها مىكنيد؟! پرسيدند:
منظورتان چيست؟ فرمود: خداوند تمام علوم پيامبران را به پيامبر اسلام- ٦- وحى كرد و پيامبر هم آن را به على- ٧- سپرد. پرسيدند: على- ٧- اعلم است يا بعضى از پيامبران؟
فرمود: خدا هر كس را كه بخواهد شنوائيش را باز مىكند، من مىگويم رسول خدا- ٦- علوم تمام پيامبران را داشت و علاوه بر آن، خداوند چيزهايى را به او آموخته بود كه به ديگران نياموخته بود. او هم تمام اين علوم را نزد على- ٧- گذاشت، باز شما مىگوييد على- ٧- اعلم است يا بعضى از پيامبران؟ آنگاه اين آيه را تلاوت فرمود: قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ[١] بعد انگشتانش را از هم گشود و به سينهاش گذاشت و گفت: نزد ماست به خدا سوگند تمام علم كتاب[٢].
اعلم بودن امام باقر (ع) از حضرت موسى و خضر (ع)
(١) ٧- از امام باقر- ٧- روايت شده است كه فرمود: موسى از عالم (خضر) مسألهاى را پرسيد ولى او پاسخ آن را ندانست، عالم هم از موسى مسألهاى را پرسيد كه موسى نتوانست پاسخ آن را بگويد و اگر من آنجا حاضر بودم پاسخ هر دو را مىدادم و چيزى از آن دو مىپرسيدم كه از پاسخ آن عاجز بودند[٣].
[١] يعنى:« كسى كه علمى از كتاب نزد او بود گفت»،( سوره نمل، آيه ٤٠).
[٢] بحار الانوار: ٢/ ٢٠٥، حديث ٩٢.
[٣] بحار الانوار: ٢٦/ ١٩٥، حديث ٤.