جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٤٣٤ - سفارش امام باقر(ع) به اعمال نيك
حضرت فرمود: از اين بپرس.
(١) پرسيدم: آيا ابو جعفر را ديدى؟
گفت: آيا او نايستاده بود؟
گفتم: از كجا فهميدى؟
گفت: چگونه نفهمم در حالى كه او نور درخشنده است.
مىگويد: از او شنيدم كه به مردى از افريقا مىگفت: حال راشد چگونه است؟
گفت: او را زنده و سالم ترك نمودم و به شما سلام مىرساند.
حضرت فرمود: خدا او را رحمت كند.
آن مرد پرسيد: مرده است؟
حضرت فرمود: آرى.
پرسيد: چه وقت؟
فرمود: دو روز بعد از آمدن تو.
آن مرد گفت: او كه مريض نبود و ناخوشى نداشت! فرمود: هر كس از مرض و ناخوشى نمىميرد.
ابو بصير مىگويد: گفتم: اين مرد كيست؟
حضرت فرمود: مردى است از دوستان و محبين ما.
سپس فرمود: آيا گمان مىكنيد براى ما در ميان شما چشمان بينا و گوشهاى شنوا نيست؟ چه گمان بدى! به خدا سوگند! هيچ يك از اعمال شما بر ما پوشيده نيست. پس اعمال خوب را به حضور ما بياوريد و خودتان را به نيكى عادت دهيد. و از اهل نيكى باشيد و با آن شناخته شويد. به فرزندان و شيعيانم اين گونه وصيت مىكنم[١].
[١] بحار الانوار: ٤٦/ ٢٤٣، حديث ٣١.