جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٤٧ - طى الارض امام صادق(ع)
پدرش ديده بود، ديد.
و هنگام وفات امام حسن- ٧- امام حسين- ٧- مثل همين را ديد.
و هنگام شهادت امام حسين- ٧- امام سجّاد- ٧- مثل همين را رؤيت نمود.
و وقت وفات امام سجّاد- ٧- امام باقر- ٧- مانند همين را مشاهده كرد.
و موقع رحلت امام باقر- ٧- امام صادق- ٧- مثل همين را ديد.
و هنگام فوت امام صادق- ٧- امام كاظم- ٧- همين طور مشاهده فرمود. و از اوصيا شنيد كه مىگفتند: اى شيعيان! به خاطر ما شاد باشيد و همين طور است تا آخر[١].
علوم گسترده اهل بيت (ع)
(١) ٦٦- ضريس مىگويد: نزد امام باقر- ٧- بودم كه ابو بصير از آن حضرت پرسيد: داناى شما چه مىداند؟ حضرت فرمود: جز خدا كسى غيب را نمىداند و اگر عالم ما به خودش واگذار مىشد مانند يكى از شما بود، ولى ساعت به ساعت به او گفته مىشود.
بعد فرمود: نه به خدا سوگند! عالم ديگر ابدا جاهل نمىشود، خدا بزرگتر از آن است كه اطاعت بندهاى را واجب كند، بعد علم زمين و آسمان را از او مخفى بدارد. آنگاه فرمود: اين علم از او مخفى نيست[٢].
طىّ الارض امام صادق (ع)
(٢) ٦٧- داود بن فرقد از امام صادق- ٧- كه فرمود: مردى از ما نماز
[١] بحار الانوار: ٢٢/ ٥١٣، حديث ١٣.
[٢] بحار الانوار: ٢٦/ ٦٠، حديث ١٣٦.