جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٠٦ - در معجزات اخلاقى امام محمد باقر(ع)
رسول خدا- ٦- را نداشت. و عملش مانند عمل كسى كه رو به بهشت و جهنم دارد كه اميد پاداش اين و ترس از جزاى ديگرى دارد. از مال خود هزار بنده بخاطر رضاى خداوند آزاد نمود كه همه آنان را از دسترنج و عرق پيشانى به دست آورده بود، در حالى كه غذاى خانوادهاش روغن و سركه و خرما بود. و لباس او كرباسى بيش نبود كه اگر چيزى از آستين دستش بيشتر مىآمد و بلندتر بود، با قيچى آن را مىبريد و كوتاه مىكرد. و شبيهترين افراد از فرزندان و اهل بيتش به او در لباس و فقهش، على بن الحسين- ٧- (امام سجّاد) بود.
(١)
در معجزات اخلاقى امام محمّد باقر (ع)
(٢) كسى در علم دين و آثار و سنّت و علوم قرآنى و روش زندگى و در اقسام علوم، مانند او غير از پدرانش پديد نيامد. بزرگان دين و باقىماندگان از صحابه و بزرگان از تابعين و سران فقها از او مسائل دينى را روايت مىكردهاند، و او به حدّى از فضل و كمال بود كه زبانزد خاص و عام گرديد.
جابر بن عبد اللَّه انصارى- رضى اللَّه عنه- بر او وارد شد، آنگاه پاهاى حضرت را بوسيد و گفت: روزى پيامبر- ٦- به من فرمود: (اى جابر!) عمر تو به قدرى طولانى مىشود تا اينكه مردى از فرزندانم را كه نام او «محمّد بن على بن حسين» است را ملاقات مىكنى، خداوند متعال نور و حكمت را به او عطا مىكند، سلام مرا به او برسان. امام باقر- ٧- فرمود: «سلام و رحمت و بركات خدا بر رسولش باد»[١].
پيامبر اكرم- ٦- او را به اسم باقر العلوم (شكافنده دانشها) نامگذارى و معرفى كرد. و مردم از اخلاقيات و فضائل خارق العاده او به قدرى روايت كردهاند كه براى ذكر آن نياز به سخنوران و خطابههاى فراوان است.
امام باقر- ٧- فرمود: چرا مردم، ما را سرزنش مىكنند و عيب
[١] بحار: ٤٦/ ٢٢٣- ٢٢٨.