جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٤٠٢ - قيام امام زمان(عج)
اين نام ناميد ولى كسى از آن خبر نداشت تا اينكه على- ٧- او را به آن نام، خواند[١].
على (ع) داناترين مردم
(١) ٧- عبد اللَّه بن يقطر همشير امام حسين- ٧- بود و در ضمن شعرى گفت:
|
اذا كملت إحدى و ستون حجّة |
الى خمسة من بعدهن ضرائح |
|
|
و قام بنو ليث بنصر بن احمد |
يهزّون اطراف القنا و الصفائح |
|
|
تعرفتهم شعث النواصى يقودها |
من المنزل الاقصى شعيب بن صالح |
|
|
و حدّثنى اذا أعلم الناس كلّهم |
ابو حسن أهل التقى و المدائح |
|
يعنى: «وقتى كه سال ٦١ هجرى تمام شد و قبر پنج تن از آنها كامل شد، بنى ليث، به يارى پسر احمد قيام كردند و نيزهها و شمشيرهاى خود را جنباندند. نشانه آنها اين بود كه در جلو سر خود، مو داشتند و از منزل دور، فرمانده آنان شعيب بن صالح بود. به من گفتند: داناترين مردم ابو الحسن است كه اهل تقوا و اهل ستايشهاست».
قيام امام زمان (عج)
(٢) ٨- امام حسين- ٧- نقل مىكند كه: خدمت رسول خدا- ٦- رسيدم و ديدم ابى بن كعب، نزد آن حضرت است. پيامبر- ٦- به من فرمود: مرحبا به تو اى ابو عبد اللَّه! اى زينت آسمانها و زمين! ابى گفت: غير تو چگونه زينت آسمانها و زمين مىشود؟! حضرت فرمود: وجود حسن در آسمانها بزرگتر از وجود آن در زمين است. و اسم او در طرف راست عرش خداوند نوشته شده. سپس سخن از حضرت مهدى- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- از فرزندانش به ميان آورد كه به واسطه او هر مؤمنى راضى
[١] بحار الانوار: ٤١/ ٣٠٢، حديث ٣٣.