جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٨٠٧ - نشانههاى ظهور حضرت مهدى(عج) از زبان امام صادق(ع)
مىافتند[١].
(١) و فرمود: قائم (عج) ظهور نمىكند مگر اينكه پيش از او دوازده نفر از بنى هاشم كه همهشان مردم را به سوى پيروى خودشان دعوت مىكنند (و مدعى امامتند) خروج مىنمايند[٢].
و حضرت فرمود: فاصله قتل نفس زكيّه و ظهور قائم- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- بيش از پانزده شبانه روز نمىباشد[٣].
و فرمود: هنگامى كه ديوار مسجد كوفه كه از سمت خانه «عبد اللَّه بن مسعود» خراب شود، در آن وقت، سلطنت پسران فلان نابود و به پايان مىرسد (و قائم خروج مىكند) و خرابكننده مسجد، آن را بنا نمىكند[٤].
و فرمود: خروج اين سه؛ سفيانى و خراسانى و يمانى در يك سال و يك ماه و در يك روز خواهد بود و هيچ پرچمى به اندازه «پرچم يمانى» به هدايت نزديك نمىباشد؛ زيرا آن، مردم را به جانب حق دعوت مىكند[٥].
و فرمود: هر كس مردن عبد اللَّه (دجّال) را براى من ضمانت كند، من هم آمدن قائم را براى او ضمانت مىكنم. [سپس فرمود]: بعد از آنكه «عبد اللَّه» مرد، ديگر مردم بر سر كسى اجتماع نمىكنند[٦].
و فرمود: فنا و نابودى سلطنت بنى فلان نمىباشد مگر وقتى شمشيرهاى آنان رو در روى هم قرار گيرد.
و فرمود: پيش از ظهور قائم- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- سالى خواهد بود كه بارانهاى بسيارى در آن مىبارد، خرماها بر روى نخلها فاسد مىشود، در آن وقت بر
[١] كافى: ٨/ ٣١٠، حديث ٤٨٤.
[٢] ارشاد: ص ٤٠٥. كشف الغمه: ٢/ ٤٥٩.
[٣] كمال الدين صدوق: ٢/ ٦٤٩، حديث ٢.
[٤] بحار: ٥٢/ ٢١٠، حديث ٥١.
[٥] كتاب غيبت شيخ طوسى: ص ٢٧١. بحار: ٥٢/ ٢١٠، حديث ٥٢.
[٦] بحار: ٥٢/ ٢١٠، حديث ٥٤.