جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٠٧ - در معجزات اخلاقى امام جعفر صادق(ع)
مىگيرند؟! در حالى كه ما اهل بيت رحمت و درخت نبوّت و معدن حكمت و محل رفت و آمد فرشتگان و جايگاه نزول وحى هستيم[١].
و فرمود: مصيبت مردم بر ما بسيار بزرگ است؛ زيرا اگر آنان را دعوت كنيم، اجابت نمىكنند و اگر آنان را ترك كنيم، به غير از ما راه هدايت و نجات ندارند[٢].
و فرمود: هر گاه حديثى را نقل كردم و سندش را ذكر ننمودم پس بدانيد سند من در آن حديث به پدرم و او از جدش و او از پدرش و او از جدش رسول خدا- ٦- و او از جبرئيل و جبرئيل از خداى عزّ و جلّ برمىگردد[٣]. و اين كلام كسى است كه از اشتباه و بيهودهگويى، معصوم مىباشد و طريقش خارق العاده است.
(١)
در معجزات اخلاقى امام جعفر صادق (ع)
(٢) او هوشيارترين اهل زمانش و بزرگترين آنان از نظر قدر و منزلت و با عظمتترين آنان در بين خاص و عام بود، شهرت و آوازهاش در همه سرزمينها پيچيده و همه مردم، علوم مختلف را از او نقل مىكردند (علومى كه شتر سواران به آن ترّنم مىكردند) او و پدران و امامان از فرزندانش از راهنمايان آشكار كه موجب روشنى دلهايند و مخالفان را از بدگويى و القاى شبهات باز داشته و چون وفات پدرش امام باقر- ٧- نزديك شد به او فرمود: (اى جعفر!)[٤] خيرخواهى اصحابم را به تو سفارش مىكنم، گفتم: (قربانت گردم به خدا!)[٥] آنان را به مقامى از علم برسانم كه هر مردى از آنان در هر شهرى كه باشد، محتاج به سؤال از هيچ كس نباشد[٦].
[١] بحار: ٤٦/ ٢٨٨، حديث ١١.
[٢] ارشاد: ص ٢٩٩. بحار: ٤٦/ ٢٨٨، حديث ١١.
[٣] أمالى: ص ٤٢، حديث ١٠. بحار: ٢/ ١٤٨، حديث ٢١.
[٤] به نقل از اصول كافى: ١/ ٨٠.
[٥] به نقل از اصول كافى: ١/ ٨٠.
[٦] اثبات الهداه: ٥/ ٣٢٢، حديث ١. كشف الغمه: ٢/ ١٦٦. بحار: ٤٧/ ١٢، حديث ٢.