جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٩٩ - طعنههاى مخالفين بر قرآن
در مورد آيه: وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ[١]، اشكال كردهاند و گفتهاند: نام پدر ابراهيم در تورات «تارخ» است. در پاسخ گفته مىشود: ممكن است دو نام داشته است، گاهى شخصى دو نام و دو كنيه دارد. ادريس در تورات «اخنوخ» است و يعقوب، اسرائيل و عيسى- ٧- مسيح هم ناميده مىشود. پيامبر اكرم- ٦- فرمود: «من پنج نام دارم: محمّد، احمد، ماحى، عاقب و حاشر».
(١) و گاهى هم ممكن است براى مردى دو كنيه باشد چنانچه گاهى ممكن است برايش دو نام باشد، حمزه دو كنيه داشت يكى «أبو يعلى و أبو عتبه» و صخر بن حرب- پدر معاويه- هم دو كنيه داشت: «أبو سفيان و أبو حنظله».
و گفته شده معناى «آزر» يعنى اى ضعيف! يا اى جاهل! و بعضى هم گفتهاند: به معناى: يا ياور من! و اى مصاحب من! و اى بزرگ من! است. بنا بر اين «آزر» صفت پدر ابراهيم مىشود.
اكثر علما گفتهاند: «آزر» عموى ابراهيم بود و عرب به عمو هم پدر مىگويند و صحيح هم اين است كه «آزر» پدر ابراهيم نبوده است.
در مورد آيه: وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً. بعد فرموده است:
قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا[٢] اين سخنى متناقض است؛ زيرا خداوند متعال ابتدا مدت اقامت آنان را در غار معين كرده و بعد فرموده است بگو كه خداوند بهتر مىداند كه چقدر ماندند، در حالى كه اين را قبلا معلوم كرده بود.
پاسخ اينكه: مردم در مدت اقامت آنان اختلاف كردند؛ چنانچه در تعداد آنان اختلاف كردند، خداوند به ما فهماند كه آنان تا «سيصد» ماندند، بعد پرسيدند منظور از «سيصد»، سال است يا ماه يا روز؟
خداى متعال آيه فرستاد كه منظور، سيصد سال است. سپس فرمود: نه تا نيز اضافه نمودند و من بهتر از اختلافكنندگان مىدانم كه آنان چقدر ماندهاند.
[١] يعنى:« ابراهيم به پدرش آزر گفت»،( سوره انعام، آيه ٧٤).
[٢] سوره كهف، آيه ٢٥ و ٢٦.