جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٣١ - فرجام شوم خوارج نهروان
برگردانده شد، همراهانش به يك ديگر گفتند: بناى اين ديوار چه خوب است! و در آن نوشته رومى بود. امام سجّاد- ٧- آن را خواند. روميها به زبان خودشان با يك ديگر گفتگو كردند و گفتند: در ميان اينها چه كسى به خون مقتول از اين اولى است. فرزند پيامبرشان و امام سجاد- ٧- را قصد مىكردند[١].
پيش بينى صحيح على (ع)
(١) ٤٢- جابر جعفى از امام باقر- ٧- روايت مىكند كه على- ٧- با يارانش به پشت كوفه رفتند. حضرت فرمود: اگر ديديد كه به شما گفتم روزگارى بيش نمىگذرد تا اينكه اينجا رودخانهاى حفر مىشود و در آن آب جارى مىگردد و كشتيها به حركت در مىآيند چه مىگوييد؟ در آنچه كه گفتم مرا تصديق مىكنيد؟
گفتند: اى امير مؤمنان! آيا همين طور خواهد شد؟ فرمود: آرى به خدا سوگند! مثل اينكه من آن رودخانه را در اينجا مىبينم كه در آن آب انداخته شده و كشتيها به حركت در آمدند و آب آن در مرتبه اوّل براى اهل اين آبادى شيرين است و همچنين رحمت براى آنان.
راوى مىگويد: روزگار زيادى نگذشت كه نهر كوفه كنده شد كه آب آن براى كوفيان هم شيرين بود و هم رحمت. در آن آب جارى بود و از آن استفاده مىكردند چنانچه على- ٧- فرموده بود[٢].
فرجام شوم خوارج نهروان
(٢) ٤٣- جندب بن زهير ازدى مىگويد: وقتى كه خوارج از على- ٧- جدا شدند، آن حضرت براى جنگ به سوى آنان رفت، ما با او روانه شديم و به لشكرگاه آنان رسيديم و ديدم كه گروه گروه مانند كندوى زنبور صداى قرائت قرآن
[١] بحار الأنوار: ٤٦/ ٧٢، حديث ٥٧.
[٢] بحار الأنوار: ٤١/ ٢٨٣، حديث ١.