جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٤٩٥ - امر و خلقت، مخصوص خداوند است
نقل شده است كه وقتى خداوند سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را نازل كرد، براى آن چهار هزار بال، خلق نمود و هر وقت از مقابل عدهاى از فرشتگان مىگذشت، تواضع مىكردند و مىگفتند: اين نسبت پروردگار است[١].
وسعت رحمت الهى
(١) ٦- ابو هاشم مىگويد: از امام حسن عسكرى- ٧- شنيدم كه فرمود:
خداوند در روز قيامت، چنان مردم را عفو مىكند و از گناهان آنها مىگذرد كه بر قلب هيچ كس خطور نكرده است تا اينكه اهل شرك مىگويند: «وَ اللَّهِ رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكِينَ[٢]؛ يعنى: خدا پروردگار ماست و ما مشرك نيستيم».
در اين هنگام، حديثى به يادم آمد كه مردى شيعه از اهل مكه گفته بود، پيامبر اكرم، آيه إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً[٣] را تلاوت كرد، مردى گفت: و كسى كه شرك بورزد! من اين حديث را انكار كردم و به او پرخاش نمودم. در اين فكر بودم كه امام رو به من كرد و فرمود: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ[٤] چه بد گفته و چه بد روايت كرده است[٥].
امر و خلقت، مخصوص خداوند است
(٢) ٧- محمّد بن صالح ارمنى از امام حسن عسكرى- ٧- در باره آيه: لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ[٦] پرسيد.
حضرت فرمود: امر، قبل از اينكه به آن امر كند، متعلق به اوست، و همچنين است بعد از اينكه به آن امر كرد. با خود گفتم اين همان فرمايش خداوند متعال
[١] بحار الانوار: ٥٠/ ٢٥٤، حديث ٩.
[٢] سوره انعام، آيه ٢٣.
[٣] سوره زمر، آيه ٥٣.
[٤] سوره نساء، آيه ٤٨.
[٥] بحار الانوار: ٦/ ٦، حديث ١٢.
[٦] سوره روم، آيه ٤.