جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٦٧ - آگاه بودن اهل بيت(ع) از رخدادها
مىگويد: امام- ٧- ساكت شد تا اينكه به ابطح مكه رسيديم و مردمى را ديديم كه به سوى خدا مىناليدند. حضرت فرمود: اى ابو محمّد! آنچه را كه من مىشنوم تو نيز مىشنوى؟
گفتم: صداى ناله مردم را مىشنوم. فرمود: سر و صدا چه زياد و حاجى چه كم است! سوگند به كسى كه محمّد- ٦- را به پيامبرى برگزيده! خداوند فقط از تو و ياران تو قبول مىكند. آنگاه دستش را به صورتم كشيد، نگاه كردم ديدم اكثر مردم به صورت خوك و الاغ و ميمون هستند مگر اندكى از مردم[١].
بهشت، جايگاه شيعيان اهل بيت (ع)
(١) ٢٩- ابو بصير مىگويد: با امام صادق- ٧- حجّ بجا آوردم وقتى كه در طواف بودم پرسيدم: اى فرزند رسول خدا- ٦- آيا خداوند اين مردم را مىبخشد؟ فرمود: بيشتر كسانى كه مىبينى ميمون و خوك هستند.
گفتم: آنان را به من نشان بده؟! آنگاه حضرت دعايى كرد و دستش را بر چشم من كشيد كه آنها را- همان گونه كه امام فرموده بود- ميمون و خوك ديدم.
گفتم: چشمم را به حالت اوّل برگردان. پس حضرت دعا كرد آنها را مانند اوّل ديدم [مردمى مستوى الخلقه بودند].
سپس فرمود: شما در بهشت، نعمت داده مىشويد. و در ميان طبقههاى آتش جستجو مىشويد ولى پيدا نمىگرديد. به خدا سوگند! دو نفر از شما در آتش جمع نمىشوند، نه، به خدا سوگند! يك نفر هم جمع نمىشود[٢].
آگاه بودن اهل بيت (ع) از رخدادها
(٢) ٣٠- از امام صادق- ٧- روايت است كه فرمود: ما آنچه را كه در شبانه روز، روى مىدهد مىدانيم. هر كار و هر چيزى كه باشد و لو به دفعات و يكى پس
[١] بحار الانوار: ٢٧/ ٢٩، حديث ٢.
[٢] بحار الانوار: ٤٧/ ٧٩، حديث ٥٨.