جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٣٠٤ - اداى قرضهاى امام رضا(ع)
حضرت فرمود: شما به اين مرد ظلم كردهايد؛ چون او از همه جا بىخبر است بلكه گوسفند، خودش وارد خانه او شده است. پس حضرت، آن مرد را دعا كرد و عوض پاره شدن لباسها و كتك خوردنش، مبلغى پول به او داد[١].
شفاى تنگى نفس
(١) ٥- محمّد بن عمير مىگويد: با برادرم- كه نفس تنگى شديدى داشت- خدمت ابو جعفر امام جواد- ٧- رسيديم و برادرم از مريضى خود ناليد. حضرت دعا كرد و فرمود: خداوند تو را از آنچه كه ناراحتى، عافيت دهد. از نزد آن حضرت بيرون آمديم. برادرم عافيت يافت و تا هنگام مرگ، آن مرض مراجعت نكرد.
محمّد بن عمير مىگويد: خودم هم دردى در ناحيه لگن خاصره داشتم. و هفتهاى چند روز، مرا رنج مىداد. از حضرت جواد- ٧- خواستم تا براى من نيز دعا كند تا آن درد از بين برود.
حضرت دعا كرد و فرمود: خداوند تو را هم عافيت دهد. پس تاكنون آن درد بر نگشته است[٢].
اداى قرضهاى امام رضا (ع)
(٢) ٦- مطرفى مىگويد: هنگامى كه امام رضا- ٧- از دنيا رفت، چهار هزار درهم به من مقروض بود، با خودم گفتم: ديگر پولها از كفم رفت! ابو جعفر- ٧- به من سفارش داد كه فردا پيش او بروم و با خود ترازو هم ببرم. پس خدمت آن جناب رسيدم، فرمود: ابو الحسن- ٧- از دنيا رفت و چهار هزار درهم به تو بدهكار بود. پس حضرت جانمازى را كه بر روى آن بود، بلند كرد و از زير آن دينارهايى بيرون آورد و به من داد. ديدم به اندازه همان چهار هزار
[١] بحار: ٥٠/ ٤٧، حديث ٢٢.
[٢] بحار: ٥٠/ ٤٧، حديث ٢٣.