جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٢١٠ - عبادت امام سجاد(ع)
امام سجاد (ع) و جعفر كذّاب
(١) ١٠- ابو خالد كابلى مىگويد: به امام سجّاد- ٧- عرض كردم كه امام بعد از شما كيست؟ فرمود: پسرم محمّد، كه علم را مىشكافد و باقر العلوم است. و بعد از او پسرش جعفر است كه اسم او در آسمانها «صادق» مىباشد.
گفتم: همه شما صادق و راستگو هستيد. چرا تنها لقب او صادق است؟
فرمود: من از پدرم و پدرم از پدرش و او از رسول خدا- ٦- شنيده است كه فرمود: وقتى كه جعفر بن محمّد بن على متولد شد او را «صادق» لقب دهيد؛ چون از نسل او كسى است كه اسمش جعفر است و به دروغ ادعاى امامت مىكند و او نزد خدا «جعفر كذّاب» مىباشد.
سپس امام سجاد- ٧- گريست و فرمود: گويا مىبينم كه چگونه او طاغوت زمان خود را براى تفتيش ولى خدا و جستجوى امام غائب- ٧- تحريك مىكند. پس همان طور شد كه امام فرموده بود[١].
عبادت امام سجّاد (ع)
(٢) ١١- فاطمه يكى از دختران حضرت على- ٧- وقتى كه ديد برادرزادهاش چگونه خود را در عبادت خدا به سختى انداخته است به جابر[٢] گفت: برو و به اين على بن حسين- كه يادگار پدرش است و از كثرت عبادت و سجده، بينىاش شكافته و پيشانى و زانوانش پينه بسته- بگو از خودش مواظبت نمايد و خود را اين قدر در عبادت خدا به رنج و زحمت نيندازد.
پس جابر به درب خانه امام- ٧- آمد كه فرزند امام سجّاد، محمّد باقر
[١] بحار: ٤٦/ ٢٣٠، حديث ٥.
[٢] او همان جابر بن عبد اللَّه انصارى؛ صحابى بزرگ پيامبر اكرم- ٦- است.
( مترجم).