جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٤٣ - خبر دادن امام سجاد(ع) به زمان شهادت خود
جعفر بن محمّد ٨ را ملاقات كنى، بيا.
آن مرد گفت: راست گفتى همه اينها را كه ذكر نمودى و توصيف كردى واقع شده است[١].
آگاه بودن ائمه (ع) از زمان شهادت خويش
(١) ٥٨- ابو بصير روايت مىكند كه از امام صادق- ٧- شنيدم كه گفت:
پدرم به سختى مريض شد تا اينكه بر او ترسيدم و يكى از يارانش بر بالينش آمد و گريست، حضرت به او نگاه كرد و فرمود: من با اين مرض نمىميرم.
گويد: حضرت خوب شد و سالها عمر كرد، ولى زمانى كه ظاهرا سالم بود و هيچ ترسى از ناحيه او نمىرفت، فرمود: اى فرزندم! من در فلان روز خواهم مرد و در همان روز هم وفات يافت[٢].
بازگشت به سوى خداوند
(٢) ٥٩- ابن مسافر از ابو جعفر دوّم- ٧- روايت مىكند كه آن حضرت در عصر همان شبى كه رحلت كرد، فرمود: من امشب خواهم مرد. بعد فرمود: ما گروهى هستيم كه وقتى خداوند به ماندن يكى از ما در دنيا راضى نشود، به سوى او منتقل مىشويم[٣].
خبر دادن امام سجّاد (ع) به زمان شهادت خود
(٣) ٦٠- امام باقر- ٧- مىفرمايد: در شبى كه پدر بزرگوارش امام سجّاد- ٧- وفات كرد، براى آن حضرت نوشيدنى آوردند و گفتند: بنوش، فرمود:
اين همان شبى است كه به من وعده دادهاند در آن از دنيا مىروم. و در همان شب
[١] بحار الانوار: ٤٧/ ١٢٠، حديث ١٦٧.
[٢] بحار الانوار: ٤٦/ ٢٥٦، حديث ٥٦.
[٣] بحار الانوار: ٥٠/ ٢، حديث ٤.