جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٢٧٣ - احتجاج امام رضا(ع) با علماى يهود و نصارى
باره شما مىگويد و مقاماتى براى شما قائل است كه قلبها آن را قبول نمىكنند.
حضرت فرمود: آنها چيست؟ (١) گفت: محمّد بن فضل هاشمى مىگويد: شما هر آنچه را خداوند نازل فرموده، مىدانيد و مىتوانيد به هر زبان و لغتى صحبت كنيد.
امام فرمود: محمّد بن فضل راست مىگويد. من آنها را به او خبر دادهام. پس بشتابيد و سؤال كنيد.
عمرو بن هذّاب گفت: ما قبل از هر چيز شما را با زبان امتحان مىكنيم. ما در اين شهر افراد مختلف اعم از رومى، هندى، فارسى و تركى زبان داريم. همه آنها را حاضر مىكنيم.
حضرت فرمود: پس تكلم كنيد به هر آنچه دوست داريد. ان شاء اللَّه به هر يك از شما با زبان خودتان پاسخ خواهم گفت. پس هر كدام از آنها با زبان و لغت خودشان مسألهاى را پرسيدند و امام هم با لغت خودشان، به آنان پاسخ گفت. مردم بسيار تعجّب كرده و حيران ماندند. و تصديق كردند كه امام از خود آنها به زبانشان واردتر و فصيحتر است.
سپس حضرت، به عمرو بن هذّاب توجّه نموده و فرمود: اگر به تو خبر دهم كه در همين ايّام به خون يكى از اقوامت، مبتلا مىشوى (يعنى او را مىكشى) مرا تصديق مىكنى؟
او جواب داد: خير! چون غيب را فقط خدا مىداند.
حضرت فرمود: آرى، اما آيا خداوند نمىفرمايد: «عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ»[١]. پس رسول خدا نزد خداوند مرتضى مىباشد و ما ورثه همان رسولى هستيم كه خداوند او را مطلع و آگاه ساخته است از غيب خود از هر آنچه خواسته است. پس ما به آنچه در گذشته رخ داده است و آنچه در آينده تا روز قيامت رخ خواهد داد، آگاه هستيم.
اى پسر هذّاب! آنچه به تو خبر دادم در ظرف پنج روز واقع خواهد شد. پس اگر
[١] يعنى:« خداوند، عالم به غيب است و كسى را از غيب خويش، آگاه نمىسازد مگر آن كس كه از رسولان خود برگزيده است»( سوره جن، آيه ٧).