جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٢٦٢ - هدايت مردم توسط امام موسى كاظم(ع)
ولى شطيطه همان طور باقى ماند و انتظار آمدنم را مىكشيده است.
مىگويد: وقتى كه او را ديدم سلام امام- ٧- را به او رساندم و به او گفتم كه امام- ٧- فقط درهم و دستمال تو را قبول كرد؛ كيسه را به او دادم، شاد شد و گفت: درهمها را خودت بردار. پس همانها مرا كفايت مىكند. و بعد از سه روز به رحمت خدا پيوست[١].
هدايت مردم توسط امام موسى كاظم (ع)
(١) ٢٣- هشام بن سالم مىگويد: من و محمّد بن نعمان در مدينه بوديم كه امام جعفر صادق- ٧- رحلت نمود و مردم دور پسرش عبد اللَّه جمع شدند. ما هم بر او وارد شديم و گفتيم: زكات در چه مقدار واجب مىشود؟
گفت: در دويست درهم، پنج درهم.
پرسيديم: درصد درهم چقدر؟
گفت: دو درهم و نيم.
سرگردان و وامانده از پيش او خارج شديم و در جايى نشستيم و گريه كرديم و گفتيم به مرجئه[٢] رجوع كنيم يا به معتزله و يا به زيديه[٣]. در اين حالت بوديم كه پيرمردى به سوى من اشاره كرد. ترسيدم كه از جاسوسان منصور باشد؛ چون او دستور داده بود هر كس به طرف موسى بن جعفر- ٧- برود، گردنش را بزنند.
[١] بحار: ٤٧/ ٢٥١، حديث ٢٣.
[٢]« مرجئه» كسانى هستند كه مىگويند كسى كه ايمان آورد، گناه به حال او ضررى ندارد.
چنانچه اطاعت با كفر فايده ندارد.
[٣]« معتزله» قائل به عدل هستند و نسبت آنها به سعد بن أبي وقاص و عبد اللَّه بن عمر داده شده است. چون از كمك به على- ٧- و از جنگ با او كناره گرفتند. و« زيديه» كسانى هستند كه امامت زيد پسر امام سجّاد و بعد از او امامت يحيى پسرش را قبول كردند.